Podcast: Deze jonge ‘white nationalist’ is de spil in Trumps immigratiebeleid

Het woord ‘zuivering’ wordt normaliter eerder geassocieerd met autocratische regimes dan met een democratie. Toch was ‘purge’ ineens het woord van de dag toen Trump schoon schip maakte op het ministerie van Binnenlandse Veiligheid. Zowel de minister van Binnenlandse Veiligheid Kirstjen Nielsen als meerdere topambtenaren werden de laan uitgestuurd.

De boodschap was duidelijk: Trump wil een harder immigratiebeleid. Ontsteltenis alom – zelfs enkele Republikeinen mopperden, want het beleid is al hard, en bovendien chaotisch. Daarnaast is Trumps ‘oplossing’ voor het immigratieprobleem, de muur, nog altijd een mirage.

Dus rees de vraag: wie is verantwoordelijk voor de zuivering? De man achter de schermen was snel gevonden: Stephen Miller (33), senior beleidsadviseur in het Witte Huis en Trumps immigratiefluisteraar.

Wie is deze Stephen Miller? Volgens een journalist van The Atlantic is hij een provocateur en een troll. Het Democratische congreslid Ilhan Omar noemde Miller in een tweet ‘een witte nationalist’. Wat prompt reacties uitlokte van Republikeinen, waaronder Trump, die Omar van anti-semitisme beschuldigden, want Miller is joods en zou dus per definitie geen witte nationalist kunnen zijn.

Stephen Miller is a white nationalist. The fact that he still has influence on policy and political appointments is an outrage. https://t.co/7NyMDgojd7

— Ilhan Omar (@IlhanMN) 8 april 2019

Miller wordt vaak beschreven als de protegé van Steve Bannon. Maar wie dieper duikt in zijn politieke verleden, komt een man tegen die, vanwege zijn associatie met Geert Wilders, ook in Nederland niet onbekend is. David Horowitz, promoter en geldschieter van Geert Wilders in Amerika, ontdekte Miller in zijn achtertuin toen de zeventienjarige Stephen furore maakte op zijn middelbare school in het progressieve stadje Santa Monica in Californië met provocerende speeches tegen politieke correctheid en multiculturalisme.

Aangemoedigd door Horowitz, richtte Miller een afdeling op van Students for Academic Freedom, een soort meldpunt voor linkse docenten en professoren waarmee Horowitz de linkse indoctrinatie in het onderwijs wilde bestrijden (de organisatie bestaat niet meer).

Eenmaal op de universiteit zette Miller zijn activiteiten voort, nu met landelijk succes. Hij nodigde Horowitz uit op Duke University om een lezing te houden over diens boek The Professors: The 101 Most Dangerous Academics in America. Volgens Horowitz was hij in de academische wereld ‘public enemy number one’, maar ‘Steve’ presteerde het om een succesvolle bijeenkomst te organiseren ‘met zeshonderd studenten in de zaal’.

Humanitair drama

Onder de indruk van het politieke talent van zijn protegé, introduceerde Horowitz Miller op Capitol Hill waar hij na enige omzwervingen de voorlichter werd van de aartsconservatieve senator Jeff Sessions, een vroege Trump-adept. Zowel Sessions als Miller werden voor hun inzet tijdens de campagne beloond met banen. Sessions werd aangesteld als minister van justitie. Miller kreeg een beleidsfunctie in het Witte Huis en schreef speeches voor Trump. In tegenstelling tot zijn baas, die werd ontslagen, heeft Miller het gepresteerd om de slangenkuil van het Witte Huis te overleven. Volgens Amerikaanse media omdat hij bijzonder bedreven is in de omgang met Trump. En hij zich op de achtergrond houdt.

In tegenstelling tot zijn baas heeft Miller het gepresteerd om de slangenkuil van het Witte Huis te overleven.

Miller is de spil in Trumps immigratiebeleid. Hij was, samen met Bannon, verantwoordelijk voor het inreisverbod uit landen in het Midden-Oosten, beperkte het aantal vluchtelingen dat de VS jaarlijks toelaat en was de architect van het zerotolerancebesluit dat kinderen van hun ouders scheidde die bij de grens asiel aanvroegen. Een beleid wat de meeste Amerikanen verafschuwden en uiteindelijk leidde tot juridische uitspraken die dit humanitaire drama stopzette. Overigens zijn nog steeds niet alle kinderen die vorig jaar uit de armen van moeders en vaders werden gerukt, met hun ouders herenigd.

Het zerotolerancebeleid was bedoeld, zo legde Miller destijds uit, om migranten af te schrikken. Maar het tegengestelde gebeurde, de afgelopen maanden melden zich steeds meer gezinnen uit El Salvador, Honduras en Guatemala bij de grens en vragen asiel aan. Voor Trump, aangespoord door Miller, is er slechts één oplossing: het beleid nog harder maken. De eerste stap in die richting is gezet: de zuivering van een ministerie.