Aan het einde van het in 2005 verschenen zesde Harry Potter-boek, De Halfbloed Prins, berooft Sneep, de leraar Toverdranken, Perkamentus, het hoofd van de toverschool Zweinstein, met een Avada Kedavra-vloek van het leven. Destijds kwam dat einde als een schok. Het botste met wat we dachten te weten over beide personages. Dankzij zijn reputatie als de machtigste levende tovenaar achtte iedereen Perkamentus (Dumbledore in het origineel) onsterfelijk. Zijn naam boezemde zelfs Harry’s grote vijand Voldemort, de verpersoonlijking van het kwaad, angst in. En Sneep (Snape, in het origineel) leek, ondanks zijn nurkse karakter en duistere verleden tot op dat moment trouw aan de goede zaak, en aan Perkamentus in het bijzonder.
Een pleidooi vóór spoilers

Spoilen is een radicale en revolutionaire manier om popcultuur tegen het licht te houden, beweert Pim van den Berg.

