Er is serieus discussie over een hoofddoek voor vrouwelijke politieagenten met een moslimachtergrond. Een discussie! Over een achterlijke praktijk gebaseerd op een fantasy-boekje uit het Saoedi-Arabië van de zevende eeuw.

Je zou er bijna een ingenieus masterplan achter vermoeden. Donald Trump begon zijn eerste buitenlandse reis als president van de Verenigde Staten met een bezoek aan een moslimland, vervolgens reist hij door naar de joodse staat Israël, en daarna bezoekt hij de navel van het katholicisme: het Vaticaan. Je zou bijna gaan denken dat hij de religieuzen aller landen wil verenigen. Bijna.

In werkelijkheid moesten er gewoon wapens worden verkocht in het land waar de profeet Mohammed ooit zijn gewapende zegetocht begon, en iets soortgelijks zal ook wel het reisdoel zijn in het geval van Israël. Je moet die Palestijnen érgens mee onderdrukken, nietwaar?

Wat Trump met de kinderverkrachters van de katholieke kerk te bespreken heeft, is mij een raadsel, maar het zal evenmin frisse business zijn. Daar kunnen we gevoeglijk vanuit gaan.

Chop-chop Square

Het is wel jammer dat Trump pas zaterdag aankwam in Saoedi-Arabië. Eén dagje eerder en hij had getuige kunnen zijn van de vrijdagmiddagborrel op het Deeraplein in hoofdstad Riyad (ook wel Chop-chop Square), met vermakelijke activiteiten voor het hele gezin, zoals daar zijn: het afhakken van ledematen of het stenigen van vrouwen of het onthoofden van homoseksuelen, ik noem maar een paar olijke uitinkjes van folklore waar de gemiddelde vrouwen- en homohatende westerling toch zijn vingers bij zou aflikken. Dat ze dat daar gewoon mogen doen!

Ja, echt een staaltje verkeerde planning dat Trump die taferelen heeft moeten missen. Anders had hij nauwkeurig kunnen gadeslaan hoe een piepklein deeltje van de wapens die hij voor 110 miljard dollar aan de Saoedi’s heeft geleverd, in het dagelijkse gebruik dienst doen.

Vrouwslaven

Maar goed, je hoeft niet per se in Saoedi-Arabië te zijn om de gevolgen van die wapendeal waar te nemen. Die wapens komen gauw genoeg terug naar de westerse wereld, in handen van terroristen die zich op dit moment werkelijk kapot aan het lachen zijn terwijl ze hun vrouwslaven met een dreun tegen hun harses erop uit sturen om een kop thee te regelen, want op zo’n hilarische transactie moet gedronken worden.

Saoedi-Arabië. Zo’n beetje alles wat er op dit moment mis is met de wereld concentreert zich in dat land. Zeer voorname bron van extremistisch gedachtegoed, zeer voorname bron van het goedje dat ons klimaat naar de kloten helpt, zeer voorname bron van alles wat naar vrouwenhaat riekt.

Verberg je schoonheid

Ondertussen zijn er hier te lande mensen die het een goed idee vinden om vrouwelijke politieagenten met een moslimachtergrond een hoofddoek te laten dragen. Er is daar serieus een discussie over gaande. Een discussie. Over een achterlijke praktijk gebaseerd op een fantasy-boekje uit het Saoedi-Arabië van de zevende eeuw. Discussie. Met ‘argumenten’.

En dan zie ik hier van die Mondige Moslima’s op Twitter hun hoofddoek verdedigen, de cognitieve dissonantie spat er vanaf, of moeten we van het Stockholm Syndroom spreken? Tragisch, tragisch, tragisch…

Wie de Koran er een beetje op naleest, kan alleen maar concluderen dat Allah de mening is toegedaan dat verkrachtingsslachtoffers het toch vooral aan zichzelf te danken hebben. O, vrouwtjes, breng de heren toch niet in verleiding! Blijf thuis en verberg je schoonheid! Allah zal u belonen. (Fantasiefiguren die in de derde persoon over zichzelf spreken – ook zoiets!)

En dan zie ik hier van die Mondige Moslima’s op Twitter hun hoofddoek verdedigen, de cognitieve dissonantie spat er vanaf, of moeten we van het Stockholm Syndroom spreken? Tragisch, tragisch, tragisch…

Afgelopen zaterdag moest ik iets doen tijdens een literair festival. Een bevriend schrijfster die ik lang niet had gezien, vroeg hoe het prille vaderschap me bevalt. ‘Ben je minder cynisch geworden?’

Ik zou daar heel graag ja op hebben geantwoord.