<div class="lead">
Hans Klok was de ster van een kitscherig hetero-festijn tijdens zijn show. Waarom kan hij op het podium niet gewoon homo zijn? Nu zat Simone zich maar te vervelen, daar in Carré.
</div>
Komende weken tourt Hans Klok door het land. Onlangs ging ik naar zijn show House of Horror in Carré. Ik zag ernaar uit, maar het enige spannende moment ontstond toen een participant uit het publiek naar achteren stapte en Klok zijn strakke choreografie moest laten vieren om te voorkomen dat de man van het podium viel.
Hij liet het ene meisje na het andere verdwijnen en verschijnen. Soms werd er iemand doormidden gezaagd. Eén vrouw zwom in een vissenkom. Er was ook een slangenmeisje dat haar armen en benen om zichzelf heen wikkelde en haar eigen wang op haar eigen billen legde. Misschien was het misselijkmakend omdat zo’n slangenlijf geen anderen nodig heeft om te worden omhelsd. Ondertussen was er een verhaal. Iets met een wraakzuchtige illusionist, een groot boek dat moest worden gevonden. Klok vertelde het verhaal alsof het NS-vertrektijden waren – sec en aan zoveel mogelijk mensen tegelijk. 
De hooggehakte assistentes probeerden Klok te verleiden en de mannen op het podium wilden met hem vechten. Ik dacht aan de documentaire See You in Vegas, waarin Klok thuis met zijn vriend Frank te zien is. Na zeventien jaar gingen ze uit elkaar en kreeg Klok iets met danser James.
Het is niet zo dat ik vind dat elk publiek figuur verplicht ‘uit-de-kast’ moet. (Schrijver Roxane Gay – die zich als hetero identificeert – schreef hier een superinteressant essay over, ‘A Tale of Three Coming Out Stories’: privacy en emancipatie lijkt een onmogelijke combinatie voor publieke figuren.) Maar te midden van zijn House of Horror-trucs vertelde Klok wel degelijk een verhaal waaruit een heldere seksuele voorkeur sprak, namelijk een kitsch-hetero-narratief.
<q class="pull-left">Sinds wanneer lopen hetero’s niet te koop met hun heteroseksualiteit?</q>
Begin september bezocht ik de korte theatervoorstelling To bi or not to bi van Aileen Pfauth. De voorstelling ging over het gevoel nergens voldoende bij te horen – niet genoeg lesbisch voor de lesbo’s, en voor de hetero’s niet genoeg lesbo om serieus te worden genomen in je lesbo-zijn. Na de voorstelling was er een gesprek met het publiek. Eén vrouw zei: bi zijn is gewoon normaal. Een ander zei: ja, je hoeft er dus ook niet mee te koop te lopen. Ik kon niet anders dan daar fel op reageren. Sinds wanneer lopen hetero’s niet te koop met hun heteroseksualiteit? Gaan zij niet hand in hand of kussend over straat, zijn reclames niet gevuld met heterokoppels, liggen ze niet naast elkaar op strandhanddoeken en zitten ze niet te vozen in de bioscoop?
Bestsellerauteur Elizabeth Gilbert van Eat, Pray, Love verkondigde vorige week dat zij van haar man is gescheiden omdat ze verliefd werd op haar beste vriendin. Rayya kreeg kanker, Gilbert zorgde voor haar en van het een kwam het ander. ‘I do not merely love Rayya; I am in love with Rayya.’ Ze hebben het een tijdje voor zich gehouden, maar besloten het nu naar buiten te brengen, met name omdat ‘transparantie’ hun leven gemakkelijker maakt: ze hoeven niet te doen alsof ze als ‘gewone’ vriendinnen hand in hand lopen, in plaats van als geliefden.
Het gemak van de één is gelukkig het ongemak van de ander. De homo hoeft niet uit de kast om zichzelf te bevrijden. Het is vooral de hetero die aan het twijfelen moet worden gebracht: waarom wordt homoseksualiteit als seksuele identiteit opgemerkt en in aparte cafés, boekwinkels en films besproken en gevierd, terwijl heteroseksualiteit buiten het bed evengoed een culturele beleving is?
De 1756 stoelen van Carré waren geheel gevuld, met uitzondering van twee vrijgehouden vakken aan de zijkant. Misschien kun je vanaf die plek het geheim achter de trucs ontdekken? Ik verveelde me, had misschien liever wel een glimp gezien van hoe de boel gemaakt wordt – een duwende stok of een trekkend touw, het been van een verstopte vrouw. Ik mis verwarring bij de gelikte illusie waarvan je weet dat er een afgesproken, geoefend en steeds herhaald systeem achter zit.

Simon(e) van Saarloos

Hetero, homo, bi: laten we overál mee te koop lopen

Opvangcrisis escaleert wéér

'Klimaatverandering vraagt om populisme'

Filosoof Chris Julien

Opvangcrisis dreigt weer te escaleren in Nederland

Verhaal van de week

Op de cover van Men’s Health

Teun van de Keuken

Westelijke Jordaanoever

Beeldreportage

Interview met Molly Crabapple

Over anti-zionisme

Het kabinet offert welvaart op voor productiviteit

Hans against the machine

Nog eentje dan!

Column Amber Wiznitzer

Queer Amsterdam, de roze stad

Cultuurtips