Micha Wertheim vond een stukje: ‘De kijker over killermentaliteit’

Hoe heeft u de sportzomer ervaren?
‘Als kijker was het echt een feestje. Je merkt ook echt dat sport leeft bij brede lagen van de bevolking. Je zag dat mensen bereid zijn de wekker te zetten om midden in de nacht een wedstrijd te beleven. Vergelijk dat met de ontwikkelingen in Turkije en Jemen, maar ook Syrië. Dan zie je dat sport er veel beter in slaagt om mensen te binden Daar kunnen burgeroorlogen echt wat van leren.’

Wat sprak u het meeste aan bij de spelen?
‘De beleving bij de sporters. Er wordt heel veel gesproken over vorm. Terecht, want als de vorm er niet is, dan doe je niet mee. Maar op de vorm kun je trainen. De beleving zit in de mensen. Wat dat betreft kunnen we echt wat leren van een land als Brazilië. Je ziet gewoon dat sport daar leeft. Amerikanen hebben dat ook. Het zit daar echt in de mensen. Laat ik als voorbeeld de atleten nemen die geen medaille gewonnen hebben. Dan moet je toch concluderen dat die er op het juiste moment niet stonden. We hebben dan al snel de neiging te wijzen naar de concurrentie, die sterker was. Maar dat is een gevaarlijke kant om op te gaan. Want als je de concurrentie verslaat, ben jij sterker.’

Er waren er ook die zilver of brons wonnen.
‘Dat is geen goud. Ik vind dat we daar heel eerlijk in moeten zijn. Eigenlijk is er maar één medaille en dat is goud. Als je die niet pakt, moet je bij jezelf te rade gaan wat je de afgelopen vier jaar verkeerd hebt gedaan. Ik kan mij daar heel erg aan storen. Dan kijk ik liever naar iemand die vier gouden plakken pakt. Dat is de killermentaliteit die ik mis.’

Als er ook platina was zouden ze gedwongen worden om net dat beetje extra te geven.

En de goudenmedaillewinnaars?
‘Fantastisch. Echt waar, wat heb ik daarvan genoten. Van hun prestaties, maar ook van de beleving. Je ziet dat die winnaars stuk voor stuk de concurrentie achter zich laten. Daar gaat het om in topsport. Pieken op het juiste moment. Als je dat niet kan, hoor je eigenlijk niet op de Spelen thuis. Dat is geen populaire mening, maar dat moet dan maar.’

U heeft gepleit voor platina medailles.
‘Klopt. Ik denk dat de sport erbij gebaat is dat er een medaille komt die hoger is dan goud. Je merkt toch dat sommige goudenmedaillewinnaars denken dat ze er al zijn, omdat ze goud hebben. Terwijl, als er ook platina was, ze gedwongen zouden worden om net dat beetje extra te geven. Het zou de sport in ieder geval een stuk aantrekkelijker maken.’

Er waren ook dramatische momenten.
‘Klopt, maar dat hoort bij topsport. ’t Zorgt natuurlijk voor schitterende televisie. Ik snap dat mensen daarvan genieten, maar ze moeten begrijpen dat dat nooit het uitgangspunt kan zijn. We mogen niet vergeten waar het om gaat: goud pakken, en in de toekomst dus platina.’

Hoe ziet u in die toekomst de positie van de sportbonden?
‘Dat is een heel goede vraag. Een belangrijke vraag ook. Ik denk dat de sportbonden de komende vier jaar echt hun beleid aan moeten passen om die prestaties te verbeteren.’

En Maurits Hendriks?
‘Ik vind Maurits een heel aantrekkelijke man met een bijzondere smaak als het gaat om brilmonturen. Als je goed kijkt, zie je dat hij een beetje op Desi Bouterse begint te lijken. Wat dat over hem zegt, weet ik eigenlijk niet. Maar als chef de mission heeft hij natuurlijk hopeloos gefaald.’

Minister Schippers heeft aangekondigd dat ze oud-atleten in de toekomst wil helpen om een plek in de samenleving te vinden.
‘Krankzinnig vind ik dat. Kijk, winnaars van goud, die moet je koesteren. Dat zijn inspirerende mensen. Neem Pieter van den Hoogenband. Die zit geloof ik iedere week wel in een talkshow omdat hij een keer een honderdste seconde sneller heeft gezwommen dan iemand anders. Zo’n jongen zou iedere dag op tv moeten zijn. Maar, en ik weet nu al dat ik hier kritiek op ga krijgen, als je geen goud pakt, heb je wat mij betreft niets in de samenleving te zoeken. Ieder dubbeltje dat naar dergelijke projecten gaat, zal ten koste gaan van eventuele medailles in de toekomst. Als je een topsportklimaat wilt kweken, moet je daar heel eerlijk in zijn. Wel ben ik het met Sander Dekker eens dat er een speciaal tv-kanaal moet komen waarop oud-olympiërs die wel goud hebben gepakt tot in lengte van dagen met elkaar kunnen praten over dat ene moment.’