In plaats van uitrollen richting pensioen na de vijfenvijftigste verjaardag, is het toekomstbeeld: er nog een jaar of tien tot vijftien stevig tegenaan gaan. Het is een logica die gedicteerd wordt door demografie, economie en welbevinden. Bij deze ontwikkeling hoort – als rode wijn bij gestoofd wild – dat we ons in de loop van ons werkzame leven af en toe eens bijscholen, soms zelfs omscholen. En de vragen die hierbij horen zijn: wie gaat ons, de volwassenen, scholen? En: hoe stimuleren we de vraag?
Het kabinet introduceert iets leuks: een sociaal leenstelsel
