<div class="lead">
De tweedeling in de samenleving, je hoort en leest er veel over, maar zelden komt hij zo maar live op tv. Het gebeurde vrijdag bij DWDD, in een discussie met de Zaandamse &#8216;hoodvlogger&#8217; Ismail Ilgun.
</div>
In <a href="http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/364836">DWDD</a> was vrijdagavond een discussie over ‘de media, en de rol van de media’, naar aanleiding van de Zaandamse hoodvloggers. Tussen oppervlogger Ismail Ilgun, Matthijs van Nieuwkerk en de andere gasten ontstond een gesprek, waaruit duidelijk werd dat de W van DWDD en de wereld van de vlogs twee parallelle universums zijn die elkaar hier voor het allereerst ontmoetten.
De vloggers waren eerder te gast in Pauw, een veelbesproken uitzending waarin zij als een soort 21ste eeuwse Blues Brothers allemaal hun zonnebril op hadden gehouden. Maar bij Pauw hadden twee werelden elkaar slechts geraakt, niet ontmoet. Dat gebeurde nu wel. En juist daardoor zagen we hoe eindeloos ver werelden van elkaar kunnen afdrijven, terwijl de een in een Amsterdamse studio niet veel anders doet dan de ander in de Zaandamse wijk Poelenburg: een camera richten op wie en wat er zo al voorbij komt in je eigen straatje.
Een paar fragmenten:
‘Dit is allemaal nieuw voor ons,’ zei Ilgun. ‘Ik kende Pauw niet, ik had nog nooit van zijn bestaan gehoord.’ Antwoord van Matthijs van Nieuwkerk: ‘Dat is niet zo erg, jij hoeft die wereld niet te kennen. Wij zien jullie wereld, en daar reageerde Nederland op.’
Alle lof voor DWDD voor het organiseren van deze ontmoeting, maar hier plaatst de gezellige presentator het Zaandam van Ilgun tegenover Nederland. De tweedeling in de samenleving, je hoort en leest er veel over, maar zelden komt hij zo maar live op tv.
In het vervolg van het gesprek kwam een andere scheidslijn aan de orde: wie is journalist en wie niet? Een andere gast aan tafel betoogde dat Ilgun de gebeurtenissen waar ‘Nederland op reageerde’ alleen had gefilmd, en zei: ‘Er zijn toch meer programma’s die dat doen.’ Dat is interessant omdat de vlogs hier als een programma werden gezien. Van Nieuwkerk had juist fel betoogd: ‘Wij vinden het schandalig als iemand van zijn fiets wordt getrokken. Wij vinden het heel raar als iemand op een politieauto staat te dansen. (…) Hij is toch één van die jongens, hij is toch geen journalist?’
&#8211; ‘Hoezo? Hij is toch niet degene die iemand van z’n fiets trekt, hij is toch niet de jongen die de klap geeft? Hij is aan het filmen.’
&#8211; ‘Nee, maar we hebben de indruk dat dat één grote groep is.’
Eindelijk neemt Ilgun weer zelf het woord, zodat de discussie niet langer over zijn hoofd wordt gevoerd. (Overigens zie ik voor dat leipe hoofd een grote toekomst, Ilgun is de nieuwe Ali B, Top Notch gaat hem heel groot maken). Hij legt uit dat hij gewoon filmt wat hij ziet gebeuren.
‘Dus jij bent een journalist in Zaandam?’ vroeg Van Nieuwkerk op bijna retorische toon.
‘Zo is het,’ antwoordde de ‘straatterrorist’ aka (in de woorden van onze minister-president) ‘tuig van de richel’. Maar zo was het toch niet, bleek uit het vervolg van zijn antwoord: ‘Ik ben gewoon een jongen met een camera en that’s it. Ik ben gewoon in de groep, ik zeg tegen niemand wat ze moeten doen, ik forceer ook niks, ik trek gewoon die camera en ik film gewoon. Dat is gewoon puur realiteit.’
Een andere gast die zichzelf definieert als ‘blanke Vinex-jongen’ weet ook niet of hij nu tegenover een journalist of een relschopper zit. ‘Jij bent zo’n belangrijke spil, jij vangt alle klappen, terwijl je alleen maar filmt.’ Spil of waarnemer of allebei? Of zijn misschien de categorieën van het ene universum niet van toepassing in het andere?
Toende wilde hij aan Ilgun een vraag stellen, ‘waar ik niet per se achter sta maar wat ik wel interessant vind om te weten. Als je in Nederland een maatschappij hebt waarin allochtone jongeren zo vaak er van langs krijgen in de media, is er dan geen moment geweest dat je dacht, dit moet ik even niet laten zien aan de buitenwereld, ten behoeve van de naam van de allochtone Nederlander.’ Met andere woorden: doen jullie in jullie universum ook aan politieke correctheid? Antwoord van Ilgun: ‘Ik kan wel positiviteit of negativiteit erin zetten, maar het is eerder gewoon realiteit. Snap je?’
Prachtig antwoord!
Eén ding snap ik in elk geval: er bestaat geen duidelijk onderscheid meer tussen wie journalist is en wie niet. De felle toon is geen teken van zekerheid maar van verwarring. Maar de teloorgang van dat onderscheid is minder belangrijk dan de opkomst van een andere scheidslijn: die tussen de werelden die langs elkaar heen leven en samen geen samenleving meer vormen. Meer van zulke ontmoetingen zijn nodig. De Wereld Vlogt Door!
<div class="info-box">
Over de verschuivende grenzen van het begrip ‘journalist’ en andere effecten van digitalisering gaat Pieter van den Blinks essay The Medium Kills the Message, dat eind oktober verschijnt in de serie Nieuw licht bij Ambo Anthos. Op 2 november gaat hij erover in discussie met Ernst-Jan Pfauth van De Correspondent in de Rode Hoed.
</div>

Pieter van den Blink

DWDD + hoodvlogger = gespleten samenleving

Opvangcrisis escaleert wéér

'Klimaatverandering vraagt om populisme'

Filosoof Chris Julien

Opvangcrisis dreigt weer te escaleren in Nederland

Verhaal van de week

Op de cover van Men’s Health

Teun van de Keuken

Westelijke Jordaanoever

Beeldreportage

Interview met Molly Crabapple

Over anti-zionisme

Het kabinet offert welvaart op voor productiviteit

Hans against the machine

Nog eentje dan!

Column Amber Wiznitzer

Queer Amsterdam, de roze stad

Cultuurtips