<div class="lead">
Kunstenaar Constant Dullaart blaast een Hessisch leger nieuw leven in, om de waarde van de Facebook-like aan de kaak te stellen.
</div>
Hoeveel is een like eigenlijk waard? Het is allang niet meer zomaar een klik. Duimpjes staan voor invloed. Vorige week nog, startte een ziekenhuis een actie om onderzoeksgeld te verdelen op basis van likes. Die vertegenwoordigen waarde. Impact, zo je wilt.
Wie heeft de meeste? – Het telt ook in de kunstwereld. Bizar, vindt de Nederlandse kunstenaar Constant Dullaart. Temeer omdat likes en volgers relatief eenvoudig gekocht kunnen worden, via schimmige bedrijfjes in Pakistan of Thailand. Dullaart smeet er vorig jaar <a href="http://hyperallergic.com/251034/why-im-amassing-an-army-of-fake-facebook-followers/" target="_blank">zelf</a> wat geld tegenaan. $0.002 per stuk, $5000 voor 2,5 miljoen, die hij vervolgens naar eigen believen over een aantal kunstenaars verspreidde. Hoe hoger het aantal volgers of likes, hoe groter de impact op pers en musea.
Vandaag opent Dullaart zijn nieuwe <a href="http://www.schirn.de/en/program/program/the_possibility_of_an_army/" target="_blank">tentoonstelling</a> The possibility of an army in de Schirn Kunsthalle in Frankfurt. Of: eigenlijk is de tentoonstelling bovenal virtueel. De komende twee maanden is Dullaart namelijk aanvoerder van een leger aan 5000 Facebook-accounts, dat met duizenden tegelijk kan posten, reageren en, inderdaad, liken.
Dullaart spiegelde zijn project aan het huurleger van de Duitse staat Hessen uit de achttiende eeuw, vertelt hij telefonisch vanuit de trein naar Frankfurt. De historicus Holger Gräf leverde hem de namen van huursoldaten die destijds daadwerkelijk meevochten. Profielfoto’s kregen de soldaten op de manier die in de nep-like business gebruikelijk is: willekeurige pasfoto’s, gestolen identiteiten van jonge jongens ergens ter wereld.
‘Het leger was van groot belang in de staat Hessen,’ vertelt Dullaart. ‘De opbrengsten van hun overwinningen werden uiteindelijk geïnvesteerd in het eerste museum van de staat. En het geld dat ik van het hedendaagse Hessische museum in Frankfurt krijg voor deze tentoonstelling steek ik nu dus weer terug in het leger. De cirkel is rond.’ 
<q class="pull-right">Misschien sneuvelt er wel eens eentje, maar zo ging het in het echte leger ook.</q>
Iedereen kan het leger de komende tijd inhuren, via een speciale <a href="http://army.cheap/" target="_blank">site</a>. Maar daarnaast stelt Dullaart ook een ethische commissie samen van filosofen, kunstenaars en critici die zicht houden op wat de soldaten zullen doen. Dullaart: ‘Zij kunnen bijvoorbeeld iemand aanwijzen die duizend likes verdient. Ze kunnen ook iemand die een beetje in een dipje zit een oppepper geven, door alle soldaten tegelijk een foto of post te laten liken.’ Ook zou het volgens Dullaart interessant zijn als het leger zich in politieke discussies op Facebook in Duitsland en Nederland gaat mengen.
Vrijwilligers zijn welkom zich bij het leger aan te sluiten en mee te gaan liken. Dullaart: ‘Ik wil ook de vraag opwerpen: wat is voor Facebook een echte persoon? Hoeveel moet je daarvoor posten? Wanneer heb je op Facebook een identiteit? Ieder mens heeft in het echte leven tal van identiteiten, als vriend, buurman, werknemer, maar op Facebook wordt dat gereduceerd tot één liker.’
Dullaart is niet bang dat Facebook zijn leger blokkeert. ‘Het zijn allemaal losse accounts. Misschien sneuvelt er wel eens eentje, maar zo ging het in het echte leger ook.’ Bovendien, benadrukt Dullaart: ‘Facebook weet allang dat er zoveel neppe accounts en likes zijn. Ze doen er niks aan. Daarom is het ook zo idioot dat we zoveel waarde hechten aan likes.’

Clara van de Wiel

Hoe een 18e-eeuws leger ten strijde trekt tegen Facebook

MAGA-miljoenen ontwrichten Europa

MAGA in Europa

Verhaal van de Week

'Een slimme rekenmachine'

Aritificial Intelligence

De zomer van de klimaatcrisis

Hannah Prins

Heinens denkfout

Hans against the machine

Publieke omroep

Onderzoek

Laurens Dassen

Essay 

Is het tijd voor een avondklok voor mannen?

Debat op dinsdag

Uit het strafkamp in Belarus: Martin

Kort verhaal

Dit moet je deze maand zien, lezen of bezoeken

Cultuurtips