Woede, rouw, duisternis, horror, zwaarte, en dan naar het werk gaan om college te geven, te glimlachen, en zichzelf door het leven te loodsen: de Palestijns–Britse religiewetenschapper en historica Liana Saif, sinds drie jaar universitair docent aan de Universiteit van Amsterdam (UvA), realiseert zich nu pas ten volle hoe zwaar het is geweest. ‘Maar nu heb ik mijn tribe gevonden,’ zegt ze. ‘Een tribe die draait om rechtvaardigheid. Dat geeft energie, ruimte, helderheid, licht.’
Achtergrond
De universiteit is kritisch, of ze is niet
Het academische jaar stond in het teken van de bezetting van universiteitsterreinen en pro-Palestijns protest. Een rondgang langs tentenkampen, actievoerende studenten én docenten. ‘In Nederland mogen we publiceren en college geven over kritisch burgerschap en over revolutionaire bewegingen, maar wee je gebeente als studenten het geleerde in de praktijk gaan brengen.’
