Laatst sprak ik een vriend over zijn relatie. Het liep al een tijd niet goed, en uiteindelijk besloot hij er een punt achter te zetten. Hij trok diens narcistische trekjes niet langer: telkens weer werden zijn gevoelens ondergeschikt gemaakt aan de zijne. In de eerste weken na de breuk voelde hij zich opgelucht. Maar daarna begon toch de twijfel toe te slaan. Was zijn ex echt zó erg? Of had hij het in zijn hoofd groter gemaakt dan het eigenlijk was?