Bladwijzers / De beste online bronnen bij het nieuws
Der Spiegel/Die Zeit; Geduld und Einsicht
Premier Cameron legde zijn langverwachte bom onder het Europese project: de Britten willen een betere deal, anders zijn ze vertrokken. In het politieke gekrakeel dat daarop losbarstte, hield Angela Merkel zich opmerkelijk gedeisd. De Duitse bondskanselier, volgens Forbes de machtigste mens op aarde na Obama, zei kalmpjes dat de EU bereid moet zijn over de Britse verzoeken te praten. Ook tijdens de wereldtop in Davos leek Merkel alle opwinding in de kiem te smoren, analyseert Der Spiegel. Het weekblad beschrijft minutieus hoe ze pas aan het einde van haar pleidooi voor meer concurrentiekracht in Europa terloops aan &#8216;collega Cameron&#8217; refereert. Geen olie op het vuur, dat is haar strategie, schrijft ook Die Zeit. Ze zet in op Geduld und Einsicht. 
Financial Times; Midsomer Murders
Waarom wil Merkel Cameron zo graag binnen de EU houden? De Financial Times legde de complexe relatie tussen beide landen bloot. Duitsland houdt Groot-Brittannië en andere Noord-Europese staten graag aan tafel in zijn strijd voor een streng begrotingsbeleid en een open, interne markt. Of dat zal lukken? De persoonlijke verhouding tussen de beide regeringsleiders mag dan &#8216;prima&#8217; tot &#8216;warm&#8217; zijn (ze keken samen naar Midsomer Murders in Camerons buitenhuis), politiek gezien leverde dat voorlopig weinig op. Zo droomt Merkel van verdere Europese integratie, Cameron juist van zo min mogelijk Europese bemoeienis. Geen van beiden leek vooralsnog bereid de ander echt tegemoet te komen, verzuchtte de FT afgelopen november. 
The Telegraph; Hysterische Fransen
En toch: in haar speech in Davos zocht Merkel wel degelijk toenadering tot Cameron, signaleert een Duitse journalist in The Telegraph. &#8216;Meer Europa&#8217; legde Merkel uit als &#8216;meer openheid voor hervormingen&#8217;. Zo maakte ze er slim een Duits-Brits duet van, in plaats van een duel. Van oudsher heeft Duitsland veel geïnvesteerd in de relatie met de Britse bondgenoot, al was het maar om niet &#8216;alleen gelaten te worden met die hysterische Fransen,&#8217; zoals Adenauer zich ooit liet ontvallen. Als het erop aankomt, zal Merkel optrekken met de Fransen, voorspelt The Telegraph: die steunen het plan voor een fiscale unie van de eurolanden, net iets belangrijker dan het Britse wensenlijstje.
Der Spiegel; De as kraakt
Maar is dat waarschijnlijk? Der Spiegel schreef dit najaar uitgebreid over de weinig stralende relatie tussen Merkel en de Franse president François Hollande. Het onderlinge wantrouwen was enorm, de as Parijs-Berlijn kraakte. Hollande zou Merkel nog altijd verwijten dat zij Nicolas Sarkozy steunde en de Bondskanselarij vreesde dat Hollande Merkels belangrijkste uitdager bij de Bondsdagverkiezingen in september, SPD-leider Peer Steinbrück, in het zadel gaat helpen. 
The Economist; Nederlaag
In de aanloop naar die verkiezingen heeft Merkel eind januari onverwacht een gevoelige eerste nederlaag geleden. In Nedersaksen, de op een na grootste deelstaat, verloor de regeringscoalitie van CDU en FDP nipt van SPD en Groenen. Een zwakkere positie van Merkel is volgens The Economist slecht nieuws voor Duitsland en Europa. Haar aanvankelijk zwaar bekritiseerde aanpak van de eurocrisis (langzaam en technocratisch) lijkt eindelijk vruchten af te werpen. Juist nu moet Duitsland doorpakken, maar als Merkel op weg naar de verkiezingen gezag verliest, zouden haar hervormingen daar wel eens onder kunnen lijden. 
Financial Times; Consensus
Wat maakt Merkel tot de machtigste vrouw van Europa? De Financial Times portretteerde &#8216;het meisje uit het oosten&#8217; dat nog altijd &#8216;een raadsel&#8217; is in Berlijn en Brussel afgelopen december. Bij een karige pot koffie in haar kantoor sprak de krant ook met de kanselier zelf. Gepokt en gemazeld in de Duitse politiek van consensus en coalitievorming heeft ze een schier eindeloos uithoudingsvermogen. Haar grote truc, analyseert FT: blijven zitten tot je consensus hebt bereikt. Dus toch: Geduld und Einsicht. 
Die Welt; Veranderende wereld 
In Die Welt een mooie terugblik op Merkels optreden als Europees crisismanager, tevens een voorbeschouwing op haar derde ambtsperiode als kanselier. Merkel legde de Monetaire Unie haar wil op, dwong hervormingen af, maar verloor ook. Zo stemde ze in met de koers van Mario Draghi, de president van de ECB, om staatsobligaties van zwakke landen op te kopen en gaf daarmee een groot deel van haar macht uit handen. Gek genoeg leverde dat haar in Duitsland juist steun op, stelt Die Welt. De Duitse burger wil namelijk helemaal niet dat de kanselier de toon zet in Europa. Liever verschuilt die zich achter de brede rug van een politica die de voortdurend veranderende wereld wat op afstand houdt. 
ARD; Dienstauto
Voor wie Merkels crisismanagement in de periode 2010-2012 nog eens wil beleven, maar dan vanuit haar eigen dienstauto, is er de documentaire van de ARD: Was macht Merkel? Twee jaar lang volgden de makers de Machtfrau: de voortdurende telefonades met verschillende wereldleiders, de vele Eurotoppen, de aanhoudende kritiek. En ja, de eenzaamheid van het bestaan aan de top.
Tegenlicht; De VS van Europa
Voor wie stiekem droomt over de Verenigde Staten van Europa onder leiding van Frau Angela Merkel, is er deze gedeeltelijk fictieve documentaire van Tegenlicht. In 2011 visualiseerde Kees Vendrik, toenmalig Tweede Kamerlid en woordvoerder financiën van GroenLinks, op verzoek van het VPRO-programma zijn oplossing voor de eurocrisis. &#8216;Het jaar dat de euro valt&#8217; is een merkwaardige mix van feiten en fictie, waarin een al even bonte stoet van deskundigen voorbij trekt: van Gerrit Zalm tot Barry Madlener. 
Ga voor deze bronnen naar vn.nl/merkel