Toch nog gezellig

Politiek wordt door mensen bepaald.

Dat was gisteren weer treffend zichtbaar op de afscheidsreceptie van GroenLinks-Kamerleden Tofik Dibi, Ineke van Gent, Arjan El Fassed, Rik Grashoff en Mariko Peters, vorige week in de Oude Zaal van de Tweede Kamer. Jolande Sap was afwezig wegens familieomstandigheden, maar oud-partijleider Femke Halsema was er wel. Nog geen vijf minuten na binnenkomst werd Halsema al hartelijk omhelsd door D66-leider Alexander Pechtold en premier Mark Rutte, die tussen de formatieonderhandelingen tijd had gevonden om met een glaasje en wat zoute koekjes te luisteren naar de afscheidsspeeches. Het drietal raakte prompt geanimeerd in gesprek, alle drie met fonkelende ogen. Het tafereel riep meteen de tijden in herinnering dat ze in de Kamer vurig met elkaar debatteerden. Vooral Halsema en Pechtold waren bedreven in soepele een-tweetjes waarmee ze het kabinet het vuur aan de schenen legden.

Die persoonlijke klik ontbrak tussen Pechtold en Jolande Sap, en dat was de afgelopen twee jaar te merken. Terwijl D66 om electorale redenen naar het ‘radicale midden’ opschoof en afstand hield van de linkse samenwerking, belandde Sap begin dit jaar met SP-voorman Emile Roemer op de het podium van de manifestatie ‘Een ander Nederland’ waarna prompt de discussie opvlamde over de koers van GroenLinks: was de partij aan het opschuiven naar het sociaal-conservatisme van de SP? Het was één van de vele factoren die leidden tot de verkiezingsnederlaag.

Ook het hartelijk weerzien tussen Halsema en Rutte was opmerkelijk: het was Halsema die Jolande Sap krachtig had aangeraden vooral geen steun de verlenen aan de missie naar Kunduz, en zéker niet met Mark Rutte over de missie te gaan onderhandelen. Maar Sap besloot toch met de premier te gaan praten, werd volledig door hem ingepakt (‘Gaan we doen!’, ‘Die kan ik accomoderen!’), en duwde vervolgens het omstreden besluit door in de fractie en de partij. Het geknakte vertrouwen onder haar fractiegenoten zou later één van de belangrijkste factoren blijken in de electorale neergang.

Maar volgens Bram van Ojik, de nieuwe fractieleider van GroenLinks, is dat allemaal verleden tijd. Hij maakte er bij de afscheidsreceptie geen geheim van dat de partij zich niet moet overgeven aan eindeloos navelstaren. ‘Tja, dat gedoe in de fractie’, sprak hij laconiek tegenover Vrij Nederland, ‘ik wil het niet eens wéten.’

Met een humoristische speech (‘Jullie waren een bijzondere fractie!’. Stilte. Gelach in de zaal) zette Van Ojik de toon. Zo werd het toch nog gezellig.