Lang voor de eerste voorverkiezing zal duidelijk worden wie de Democratische koplopers zijn. Dat proces begint in de zomer.

Eind juni zullen de Amerikaanse kiezers voor het eerst de Democratische presidentskandidaten naast elkaar op het podium zien. Op 26 en 27 juni vindt in Miami het eerste debat plaats. Twee avonden, tien kandidaten per avond. Tsja, want twintig mannen en vrouwen in een debat is inderdaad wat veel. Wie naast wie op het podium staat, wordt pas later deze maand bekend. En het kan dus gebeuren dat een vrij onbekende kandidaat naast de koploper, oud vice-president Joe Biden, staat. Andrew Yang, de tech-guy die een basisinkomen als speerpunt heeft, ziet het al voor zich: ‘dan kan iedereen op Google zoeken “wie is die Aziatische man die naast Joe Biden staat, en dan ontdekken ze Andrew Yang.”’ Yang heeft overigens een kans van acht procent om naast Biden te staan, zo hebben campagnestrategen uitgerekend.

Zo vaak komt het niet voor dat serieuze politici met elkaar in debat gaan over de toekomst van Amerika.

21 van de 23 kandidaten hebben de drempel voor het debat gehaald: één procent scoren in drie peilingen of donaties (en dat mag één dollar zijn) binnenhalen van tenminste 65.000 mensen uit twintig verschillende staten. Geen wonder dat mijn email volloopt met bedelbrieven van kandidaten. Want iedere kandidaat weet dat veel kiezers aan meerdere kandidaten doneren, omdat ze zo’n breed mogelijk debat willen zien.

Overigens zal de partij de peilingen onder de loep moeten nemen—want op dit moment is er een kandidaat te veel.

Dezelfde formule herhaalt zich in juli. Maar met het derde debat in september, vindt de eerste selectie plaats. Dan wordt de drempel voor toelating tot het debat verhoogd. De verwachting is dat er in september acht kandidaten op het podium staan.

‘Kleuterklas’

In een parlementaire democratie zijn kiezers gewend aan vele gezichten in een debat. In het Amerikaanse twee-partijenstelsel komt dit zelden voor. Hoewel de Republikeinen vier jaar geleden ook met een groot aantal kandidaten worstelden. De Republikeinse partij loste dit op door de kandidaten te scheiden in een ‘grote mensen’ debat en ‘een kleuterklas.’ Dat wilden de Democraten vermijden. En terecht. Want in een debat kan een onbekende kandidaat doorbreken. Theoretisch althans.

Wordt het een circus? Wie weet. Kiezers kijken er naar uit. Zo vaak komt het niet voor dat serieuze politici met elkaar in debat gaan over de toekomst van Amerika. Het is heel goed mogelijk dat deze debatten wat kijkcijfers betreft hoogtepunten worden. En dat is alleen maar goed voor de democratie.