Bij het verschijnen van zijn twaalfde roman begint Oscar van den Boogaard in te zien dat hij niet langer in zijn verhalen kan vluchten

Onder de brandende zon slenterden de schrijver en de octopusvisser naar de oceaan in de kom van Napels, met hun harpoen en zwemvliezen in de hand. Het was de perfecte dag om op octopussen te jagen.

Met een geoefend oog kon je een oogje of armpje tussen de gaten in de rotsen ontwaren. De visser gaf zijn vreemdeling aanwijzingen voor de vangst. ‘Je lokt de octopus met je witte handpalm,’ vertelt Oscar van den Boogaard hem geestdriftig na. ‘Als hij tevoorschijn komt, steek je een mes tussen de ogen in een zwarte wolk van inkt. Daarna keer je boven...

Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Je hebt deze maand drie artikelen gratis kunnen lezen. Verder lezen? Sluit je nu aan.
Vrij Nederland publiceert elke dag één artikel dat er echt toe doet.
Vrij Nederland publiceert elke dag één artikel dat er echt toe doet.
Lees minder. Blijf vrij van geest.
Eén verhaal per dag dat je verrijkt en tot verder nadenken stemt
Van longread tot video, van podcast tot column
Over macht, cultuur en toekomst
Naar je toegestuurd via e-mail of WhatsApp