Oscars / De nerd
Je krijgt een beetje medelijden met Jesse Eisenberg als je zijn films ziet en daarna zijn interviews leest. Het lijkt erop dat hij bijzonder autobiografisch wordt getypecast. Altijd speelt hij de sociaal onhandige en angstige nerd, en dat is precies hoe hij zichzelf in de media laat kennen. Hij doet dat meestal met een grapje. &#8216;Ik ben het type dat zichzelf haat,&#8217; zegt hij (lachend) tegen David Letterman. &#8216;Er staat een team van therapeuten voor me klaar,&#8217; zegt hij (lachend) tegen Conan O&#8217;Brien. Maar let op zijn handen: hij blijft maar nerveus over de stoel wrijven.
Het zijn geen grapjes. Eisenbergs haalt zichzelf in interviews structureel naar beneden. Of, zoals bij een optreden bij Saturday Night Live, hij spot met zijn imago door zichzelf ironisch voor te doen als stoer en zelfverzekerd.
Zijn ongemak en onzekerheid worden bevestigd in interviews met papieren media, waarin hij minder de behoefte voelt zich achter humor te verbergen. De journalist van The Guardian schiet in de lach als Eisenberg zegt dat hij zijn moeder altijd zo mist &#8211; om vervolgens gegeneerd te merken dat Eisenberg het meent.
In zijn rollen was Eisenberg (New York, 1983) altijd al de onhandige loser. Al in een vroege reclame voor Dr Pepper (&#8216;What&#8217;s the worst that could happen?&#8217;) beleeft hij de ultieme tienernachtmerrie door voor het oog van de wereld in zijn nakie te staan. Voor altijd op YouTube.
Hij is klein (1,75 meter) en gedrongen, en heeft samengeknepen ogen. Hij lijkt fysiek niet op Mark Zuckerberg, de oprichter van Facebook die hij speelt in The Social Network. Dat is te zien in het programma Saturday Night Live, als ze naast elkaar op het podium verschijnen. Maar hij ís de Mark Zuckerberg uit de film: een gefrustreerde, sociaal angstige maar superieur intelligente jongeman. Eisenberg heeft zelfs persoonlijk een community website ontworpen, OneUpMe.com, waarop deelnemers proberen stellingen zo leuk mogelijk aan te vullen. Een site die ironisch genoeg pas begon te lopen toen Facebook hem overnam.
In interviews verdedigt Eisenberg Zuckerberg, die er volgens velen in de film niet goed afkomt. Eisenberg heeft sympathie voor zijn personage. &#8216;Ik voel me ongemakkelijk op dezelfde manier als Mark,&#8217; zegt hij tegen The Daily Beast. Zoals hij ook het ongemak van de nerds uit The Squid and the Whale (2005, geweldig), The Hunting Party (2007, interessant), Adventureland (2009, ontroerend) en Zombieland (2009, flauw) zal begrijpen.
Wie die films na The Social Network ziet, denkt: hé, Mark Zuckerberg! Maar wie Zuckerberg en Eisenberg eenmaal naast elkaar heeft zien staan, ziet in Eisenbergs rollen alleen nog hemzelf.