<div class="lead">
Het debuutalbum van de Londense Jamie xx wordt alom bejubeld. Terecht. Met In Colour zet de 26-jarige muzikant definitief de stap naar dance.
</div>
Eigenlijk wil je In Colour van Jamie xx al na anderhalve minuut afzetten. Openingsnummer <a href="https://www.youtube.com/watch?v=WjNssEVlB6M" target="_blank">‘Gosh’</a> lijkt aanvankelijk af te stevenen op een jungle van het stroperigste soort, maar mondt vervolgens uit in een even euforische als onheilspellende compositie. En ook op de rest van het album trakteert de 26-jarige Jamie ons nog op een kleine veertig minuten feest.
Ze kwamen in 2009 een beetje uit het niets, de vier twintigjarigen uit Londen die The xx vormden. Maar hun titelloze debuutplaat bleek een sensatie, die na Groot-Brittanniëvia college radio Amerika veroverde en uiteindelijk ook Nederland in zijn greep kreeg. Het recept: geen drummer, maar een machine – aangekleed met zang (m/v), synthesizer en minimaal gebruik van gitaren. Het resultaat: ingetogen popliedjes die vooral <a href="https://www.youtube.com/watch?v=Pib8eYDSFEI" target="_blank">broeierig</a> of <a href="https://www.youtube.com/watch?v=gI2eO_mNM88" target="_blank">warm</a> klonken. Het door Jamie Smith geproduceerde album won een jaar later de prestigieuze Britse Mercury Prize.
In 2011 maakte diezelfde Jamie als Jamie xx naam door een geweldige remixplaat van soullegende Gil Scott-Heron uit te brengen. Een jaar later volgde een ietwat teleurstellende tweede album van The xx. Jamie was toen al drukker met zijn bestaan als DJ dan met zijn band. Zelfs tijdend het toeren met The xx, draaide hij na een concert nog vaak in een nabijgelegen discotheek. In Amsterdam was hij bijvoorbeeld een aantal keer te bewonderen in Trouw.
Met In Colour zet hij definitief de stap naar dance. Op Pitchfork, de notoir kritische muzieksite waar vooral avant-gardistische popmuziek doorgaans in trek is, kreeg het album alvast een <a href="http://pitchfork.com/reviews/albums/20458-in-colour/" target="_blank">9,3</a>. Terecht: het is onmogelijk stil te zitten als je naar In Colour luistert, terwijl het toch bepaald geen vrolijk album is. ‘Ik hou van verdrietige muziek op de dansvloer,’ <a href="http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2015/mei/Jamie-XX---Ik-hou-van-verdrietige-muziek-op-de-dansvloer-.html" target="_blank">vertrouwde</a> Jamie de Nederlandse muzieksite 3voor12 toe. Dat resulteert in sferische composities voor uitbundige momenten, op een manier die soms doet denken aan de soundtrack van Drive. Hoogtepunten zijn <a href="https://www.youtube.com/watch?v=X_Gx2-yeNlk" target="_blank">Sleep Sound</a>, Obvs en Loud Places met xx-zangeres Romy, dat gelijk het beste xx-nummer sinds 2009 is.
<iframe width="500" height="281" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/TP9luRtEqjc?feature=oembed" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
Het is maar weinig producers gegeven om zo met stemmingen te spelen. ‘Larging it, for introverts’ <a href="http://www.theguardian.com/music/2015/may/24/jamie-xx-in-colour-review-larging-it-for-introverts" target="_blank">kopte</a> The Guardian dan ook. De diep melancholische feestmuziek van Jamie is precies zo goed als daar beweerd wordt.