De wijde wereld wordt binnengehaald door vijf beginnende filmmakers. Een nieuwe koers.

‘Ik heb het me vaak afgevraagd, zeker als het tegenzat: waarom maak ik in godsnaam films, waarom ga ik niet iets anders doen?’ zegt regisseur Jan-Willem van Ewijk (1970), die met Atlantic. onlangs zijn tweede speelfilm afrondde. Zijn conclusie? ‘Ik ben gewoon supernieuwsgierig en die films zijn een manier om de wereld te ontdekken en te begrijpen. Dat is uiteindelijk mijn diepste drang.’

Een blik naar buiten is niet bepaald typerend voor de Nederlandse arthousefilm.

Het is in wezen dezelfde drang waarmee zijn hoofdpersoon, een Marokkaanse windsurfer, het levensgevaarlijke plan opvat om illegaal via de Atlantische Oceaan naar Europa te surfen. Niet uit armoede, want dat valt wel mee, maar uit verlangen iets meer van de wereld te zien. ‘Je doet iets totaal gestoords dat heel zwaar is,’ aldus Van Ewijk, ‘alleen omdat je die enorme behoefte voelt om te weten: wat is er voorbij...