Een primeur: de first lady speech van een man

Het moest een symbolisch moment zijn, vannacht, tijdens de Democratische conventie in Philadelphia. Niemand had verwacht dat ook Hillary Clinton zelf nog even het woord zou nemen, maar toen ze dat aan het eind van de avond toch deed, was op het videoscherm een animatie van brekend glas te zien.

Ja hoor, daar ging het weer: het glazen plafond. Vannacht werd het door Clinton wéér gebroken, voor de zoveelste keer immers al: toen ze zich kandidaat stelde, voorop liep in de peilingen, officieus kandidaat werd. Maar nu is het dan definitief: Hillary is als eerste vrouw officieel genomineerd voor het presidentschap, dus vooruit, het plafond mocht weer eens gebroken verklaard. Of nee, toch weer niet want Hillary zelf sprak over ‘de grootste barst ooit.’ ‘History’ twitterde ze, ook voor de zoveelste keer, maar wie kan het haar kwalijk nemen: deze verkiezingsrace is nu eenmaal gedoemd te worden opgehangen aan historische gebeurtenissen en vergelijkingen.

Maar voor we op de zaken vooruit lopen en Hillary mogelijk het wereldrecord barsten nogmaals gaat breken, laten we eens kijken naar een andere traditie die aan diggelen ging. Vannacht was in Philadelphia voor het eerst een first lady speech te horen van een man.

Hoe we hem moeten gaan noemen, daar zijn beide Clintons nog niet over uit. Eerder opperde Bill zelf het ietwat omineuze ‘Adam’, terwijl Hillary aan kwam zetten met ‘first mate’, ‘first gentleman’ of – een persoonlijke favoriet: ‘first dude’. Maar zijn eerste vinkje kan hij in elk geval zetten, want vannacht schikte hij zich uiterst nederig in zijn rol van liefhebbende gemaal en secondant.

Vooraf hield de partij, de VS en eigenlijk de hele wereld de adem in. Bill Clinton die een speech gaat geven voor zijn vrouw: de Festen-associaties kun je maar moeilijk uit je hoofd krijgen. Maar tegelijkertijd is Bill misschien wel een van de meest ervaren en beroemde speechers ter wereld, en wat betreft ongemakkelijk praatjes heeft hij ook wel voor hetere vuren gestaan.

Ook dat is emancipatie: dat de ooit machtigste man ter wereld, die op tal van plekker op aarde bommen gooide en zichzelf van schandaal naar schandaal worstelde, nu op een podium stond uit te weiden over de vlinders in zijn buik. ‘In the spring of 1971 I met a girl,’ begon hij, en vanaf dat moment veranderde hij ogenschijnlijk haast in bakvis Bill, een zwijmelende senior die niettemin tot in de kleinste details elk bruikbaar detail wist op te dissen. De zaal zwijmelde. Wat een dude.

Kan iemand er nog overheen? Vanavond houdt president Barack Obama zijn speech, en ook hij staat toch niet bekend als een matige spreker. Of hij met zijn woorden zowel zijn vrouw als zijn presidentiële voorganger gaat evenaren, dat weten we morgen.

Bill oogst met zijn zoete woorden ondertussen veel lof, alsof hij nu opeens weer sympathieker is dan zijn als kil, hard en berekend omschreven vrouw. Over die dubbele standaard kunnen we nog wel een boom opzetten. Maar vandaag is voor het optimisme: ook Bill maakte vannacht een historische barst.