Het was een klein quoteje van een minister in de Volkskrant, dat deze week door mijn hoofd bleef spoken. ‘We zorgen ervoor dat er bij elk gezin gewoon drinkwater uit de kraan blijft komen’, aldus Vincent Karremans, minister van Infrastructuur en Waterstaat. ‘Ook in geval van zoetwatertekorten bij droogte.’

Karremans reageerde op een tamelijk verontrustend rapport van de Raad voor de leefomgeving en infrastructuur. Zij stellen, niet voor het eerst, dat de overheid stevig moet ingrijpen ‘om de drinkwatervoorziening op peil te houden’.

Het is ambtenaars voor: KABINET, DOE IETS! Anders dreigen naast het brandstof-, woning-, stroom,- en lerarentekort straks ook DRINKWATERTEKORTEN!

Dat het kabinet nog niet onmiddellijk paniek uitstraalt, valt te billijken. In tijden van schaarste en nood heeft het land behoefte aan bewindslieden die het hoofd koel houden. Karremans zegt wat wij kiezers graag willen horen. Geen zorgen, u komt straks niet om van de dorst.

De vraag is wat het kabinet van plan is om te ondernemen om ons kraanwater duurzaam veilig te stellen. Het probleem is tenslotte niet dat er te weinig water is in Nederland. Sterker nog: we investeren momenteel miljarden om de rivieren binnen de oevers en de Noordzee achter de duinen te houden.

Het probleem zit hem in de rommel die boeren, burgers en industriëlen in het water dumpen.

Ons oppervlaktewater zit onderhand zo vol met PFAS, landbouwgiffen, meststoffen en medicijnresten dat onze drinkwaterbedrijven het amper nog gereinigd krijgen. Ondertussen wordt het grondwater in het westen van het land door de stijgende zeespiegel steeds zouter — en daarmee eveneens ongeschikt voor consumptie.

De oplossing ligt dan ook voor de hand. Het kabinet zal maatregelen moeten nemen waar niet iedere kiezer, of lobbyist, bij zal staan te juichen. Om te beginnen bij verboden op het gebruik van PFAS en landbouwgif, forse inperkingen van de veestapel en veel grotere inspanningen om de klimaatverandering een halt toe te roepen.

Laten we hopen dat Karremans’ ambtenaren momenteel achter de schermen werken aan de beleidsvoorstellen om dit te organiseren, zodat hij ons daadwerkelijk kan garanderen dat we ook na 2030 over voldoende drinkwater beschikken. Anders lopen we het risico dat we in Nederland omkomen van de dorst – nog voordat ons landje wordt opgeslokt door de stijgende zeespiegel.