De gebeurtenissen in Keulen, steeds roder kleurende cijfers in China: nee, echt prettig ontwaken is het vandaag niet. Voor een zonnig toekomstbeeld moeten we naar techbeurs CES, waar de grensverleggende gadgets je weer om de oren vliegen. Zomaar een dagdroom van webredacteur Jeroen Pen over de nieuwste ontwikkelingen.

Zomaar een gure vrijdagochtend in januari, dertig jaar van nu. Terwijl je aan de ontbijttafel op je virtual reality bril naar vn.nl surft om het laatste nieuws te lezen over de zoveelste Britse poging via een referendum een Brexit te forceren, smeert in de keuken de robotbutler driftig broodjes hagelslag met zijn bestekvingers. De porties zijn van tevoren geprogrammeerd op basis van je leeftijd, gewicht en verbrandingsverwachting. 118 hagelslagen per eenheid dus. Netjes verspreid over het oppervlakte van iedere boterham.

Buiten wacht een spekgladde Randstad. Minderbedeelden tuffen slaapdronken over de weg op hun pratende segways. Spotgoedkope, lelijke dingen, merk Volkswagen. Op de voet gevolgd door een met lunch bepakte robotkoffer begeef je je naar je eenpersoonsdrone, een voertuig dat misschien kleiner is dan de Smart, maar in tegenstelling tot zijn verre voorganger wél zelfstandig naar de gewenste bestemming kan manoeuvreren en – ook niet geheel onbelangrijk – vliegt.

Er gaat toch niets boven de romantiek van je vinyl in de winkel uit laten printen.

Het is drukker dan normaal in de lucht, al heeft niemand daar last van. Files zijn niet veel meer dan herinneringen aan het holocene tijdperk, toen de mens nog werd gekenmerkt door een naïef vertrouwen in economische groei en niemand wist dat je energie gemakkelijk op kunt wekken met iets triviaals als een boswandeling.

Terwijl je door het luchtruim boemelt, lees je over de vandaag te verschijnen plaat van David Bowie, zijn 132ste alweer. De pers is unaniem lovend. ‘Een artistieke triomf’, ‘een groot genot’ en ‘ongrijpbaar’ jubelen de recensenten traditiegetrouw over het inmiddels 98-jarige heerschap.

Die moet je hebben, kortom. Thuis printen kan natuurlijk. Alleen zal je altijd zien dat er ergens in dat ding plastic blijft steken. Natuurwet: printers werken nooit mee op belangrijke momenten.

Dan toch liever het gehannes overslaan en na het werk even naar de platenzaak. Dan wordt het laat, zo na je werk, maar gelukkig zijn de winkels altijd open. Er gaat toch niets boven de romantiek van je vinyl in de winkel uit laten printen. Bovendien, een excuus om de immer gezellige Syrische buurt aan te doen is altijd welkom.

Daarna zal om 22:17 je bed roepen. Nee, echt, roepen, je naam herhaaldelijk door de boxen van je mobieltjes doen schallen, want later naar bed gaan betekent inbreuk op je slaapmaximalisatie, en dat pikken slimme bedden niet.

Later, toen was alles beter.