Feuilleton

Handboek voor de moderne nanny. Deel 1. De regels.

Vraag je niet meer af of 47 jaar te oud is voor een nanny en of die hetzelfde doet als een 16-jarige babysitter. Je staat hier met een kind van 4 en een kind van 6 die hun jas op de vloer gooien en je hebt geen tijd om je dat af te vragen. Zeg dat ze hun jas ophangen. Wees verbaasd als ze het ook doen. Vraag je af waarom ze ieder een matje uit de kast pakken en je vragend aankijken. Improviseer: vraag ze om jou yoga te leren. Val een paar keer om. Constateer tevreden dat je ze daarmee aan het lachen kan maken. Gooi de yogamatjes in een hoek. Geef ze je iPhone en je make-uptasje om mee te spelen. Loop naar de ijskast. Negeer Roos’ ‘huisregels’ die daar met een magneetje op hangen. Geef de kinderen biologische appelsap, ondanks het feit dat ze om cola zeuren. Er is trouwens geen cola. Verbaas je over het feit dat ze zich zo thuisvoelen in dit vreemde huis (industrieel stalen keuken met houtaccenten, stoelen die mooi staan maar niet zitten, professionele espressomachine, messenset van Japans staal (Hier kookt een man/wil een man koken), Deens design). Verbaas je over het feit dat je je hierover verbaast. Denk aan de woorden van Roos: ‘make yourself at home’. Pak de aangebroken fles witte, Libanese, Libanese? wijn.

Schrik als de telefoon gaat. Bedenk dat je niet weet wat je moet zeggen als je opneemt. Zeg ‘hallo?’, zoals in de film, voel je belachelijk. Wees opgelucht als de beller ophangt.

Bestudeer de boekenkast, waar evenveel dvd’s als boeken in staan. Signaleer de usual suspects uit Denemarken (Killing-Bridge-Borgen). Vraag je af waarom Jonas Dit wordt jouw jaar van Ben Tiggelaar tussen zijn boeken heeft staan. Vraag je af wat ‘kosmische energie’ is in het boek Genezing door kosmische energie in de kast van Roos. Vraag je af waarom Roos en Jonas ieder hun eigen boekenkast hebben. Herinner je David die eens tegen je zei: ‘Als we ooit trouwen, moeten we wel ieder onze eigen boekenkast.’ Bedoeld als grapje, nadat je een boek van hem niet precies alfabetisch had teruggezet. Of niet bedoeld als grapje. Vraag je af of Davids nieuwe, hervonden zoon ook wel eens een boek verkeerd terugzet. Bedenk dat je besloten had niet meer aan David te denken.

Scan de ruggen van de boeken in de kast op erotische lectuur. Be­denk dat je dat deed toen je een zestienjarige babysitter was. Con­stateer dat je als 47-jarige nanny niet anders blijkt te handelen dan als 16-jarige babysitter. Wat misschien wel wil zeggen dat je één voltooide gymnasiumopleiding, één ongelukkige ontmaagding, één langdurige studie kunstgeschiedenis, een bescheiden reeks vaste verkeringen, één mislukt huwelijk, een freelance carrière als lifestylejournaliste en een relatie met niet-aan-denken-David later weinig bent opgeschoten in je leven.

Open de koelkast. Besef dat zelfs het bronwater hier Deens is. Schenk jezelf nog een witte, Libanese wijn in. Negeer de gedachte dat je hiervoor gestraft zal worden; dat de bliksem zal inslaan, zoals in het Vaticaan. Lees de regels van Roos.

1. Na schooltijd doen de kinderen een kwartiertje yoga om te aarden.

2. Suiker is gif: wij eten geen snoep.

3. Respecteer de dieren: eet ze niet op.

4. Respecteer elkaar: spreek je uit, voel je veilig.

5. Respecteer elkaars privacy: de yogakamer is voor Roos, de werkkamer voor Jonas, de logeerkamer voor Jo-Ann. (Nu Jo-Ann het veld heeft moeten ruimen, is die dan nu voor mij?)

6. Ga niet naar bed voor een ruzie is uitgepraat.

7. Iedereen ruimt z’n eigen yogamatje op. Ah.

8. Wij vinden geld niet belangrijk; spullen zijn maar materie, een stofje in het universum. Net als wij.

‘Au! Nee!’ Vlinder zet het op een brullen in de kamer. Betty rent naar binnen. Storm houdt Vlinder stevig vast. Met haar lippenstift heeft hij een grijns op zijn gezicht gesmeerd. The Joker. Vlinder heeft zichzelf volgesmeerd als een derderangs travestiet. Ze grijpt met haar belippenstifte vingers naar een stoel die Betty laatst in een woonblad heeft zien staan met de vermelding ‘prijs op aanvraag’.

O, fuck. Waren ze nou niet genoeg geaard? ‘Storm, ruim je yogamatje op,’ zegt Betty. Een stofje in het universum, denkt ze. Het helpt nog ook.

Handboek voor de moderne nanny. Deel 2. Het Gezin.

Realiseer je, wanneer de ouders thuiskomen, dat zij vijftien jaar jonger zijn dan jij en een gezin hebben en een carrière en een door een hippe architect verbouwde geinige oude loods in Amsterdam-Zuid, terwijl jij relatieloos, kinderloos en min of meer carrièreloos ronddobbert. Wil vluchten naar je veilige zolderetage. Zeg desondanks ‘Ja graag’ als ze vragen of je mee-eet, zelfs als blijkt dat jij moet koken. Dompel je onder in de warmte. Lach om grapjes van Jonas aan tafel. Vertel de kinderen voor het slapen gaan een sprookje over een zeemeermin die ergens anders wil zijn. Voel je opgelaten in het bijzijn van de ouders. Vertrek. Realiseer je weer dat je geen steek bent opgeschoten in het leven. Wees gelukkig.