Thierry Baudet oogstte een storm van kritiek met zijn optreden in legervest tijdens het Hennis-debat, maar zijn eigen achterban vond het prachtig. En Geert Wilders heeft het nakijken.
Het gênantste theaterstukje in de Tweede Kamer ooit is tot nu toe zonder twijfel de poging van GroenLinks-leider Jolande Sap in 2011 om met een stekkerdoos <a href="https://www.youtube.com/watch?v=P8-qR0vy1_4">te demonstreren</a> hoe Geert Wilders als gedoogpartner een einde kon maken aan het eerste kabinet-Rutte: ‘Kijkt u even goed, zo doet u dat!’, waarna de PVV-leider snedig riposteerde: ‘Mijn conclusie is dat bij mevrouw Sap de stekker er volgens mij nooit heeft ingezeten.’ Zelfs het voltallig kabinet moest erom schaterlachen. Bij GroenLinks worden ze nog steeds niet graag aan het voorval herinnerd. Voor Kamerleden en spindoctor van alle partijen was de les: pas op met theaterstukjes in de Kamer, leuk doen met meegebrachte attributen kan in je gezicht ontploffen. En áls je het doet, doe het dan goed.
Toen Thierry Baudet deze week tijdens het Kamerdebat over minister Hennis gehuld in veel te wijd legervest naar voren liep om het woord te nemen, was mijn eerst gedachte dan ook &#8211; en ik was vast niet de enige -: oei, hier komt weer een stekkerdoosmoment. Zeker toen de leider van Forum voor Democratie ook nog een blaadje van zijn spreektekst was vergeten: ‘Ik loop éven terug naar mijn tafeltje.’
Al tijdens Baudets voordracht over het ondeugdelijk materiaal waarmee onze militairen op pad worden gestuurd regende het woedende commentaren op sociale media: ‘<a href="https://twitter.com/Chrkij/status/915237886383009793">Politiek theater op carnavalsniveau over de rug van dode soldaten</a>’, ‘<a href="https://twitter.com/JanDriessen/status/915508841751748608">Beschamende vertoning’</a>, ‘<a href="https://twitter.com/dr1k/status/915262310310203392">Het Kamerlidmaatschap niet waardig</a>’.
Sommige commentatoren meenden zelfs dat ‘lijkenpikker’ baudet niets met zijn act <a href="https://twitter.com/RozemaHilbrand/status/915492240679727104">zou hebben gewonnen</a>.
Je kan het natuurlijk smakeloos vinden als een parlementariër zo’n beladen beraadslaging gebruikt om zich te profileren, en al helemaal als de politicus in kwestie behalve de act voor de camera’s verder helemaal niet aan het debat deelneemt: redacteur Eric Vrijsen van Elsevier Weekblad noteerde vanaf de publieke tribune dat Baudet kort na zijn actie doodgemoedereerd <a href="https://twitter.com/EricVrijsen/status/915337541141897216">een spelletje schaak zat te spelen</a> op zijn mobiele telefoon, terwijl Kamerleden van andere partijen de minister het <a href="https://twitter.com/EricVrijsen/status/915337541141897216" target="_blank">vuur aan de schenen</a> legden. Maar bij het breed geëtaleerde medeleven met de in Mali gesneuvelde militairen door de Defensiewoordvoerders van andere partijen, die jarenlang instemden met miljardenbezuinigingen op Defensie, bekroop me net zo’n ongemakkelijk gevoel: wie hebben de strijdkrachten eigenlijk met gebrekkige middelen op riskante missies gestuurd?
<q class="pull-left">Terwijl half progressief Nederland over hem heen viel kreeg Baudet precies voor elkaar waar hij op uit was.</q>
Maar de conclusie dat Baudet niets met zijn actie heeft bereikt is wensdenken van zijn critici: het regende online loftuitingen van zijn eigen aanhangers. Via Dumpert werd het filmpje van het optreden binnen een paar uur honderdduizenden malen bekeken, zoals Bart Nijman van moedersite Geenstijl (tevens bondgenoot van Baudet bij het organiseren van het Oekraïnereferendum) <a href="https://twitter.com/BartNijman/status/915298114185121792">fijntjes opmerkte</a>. Een dag later stond  de teller al bijna op vierhonderdduizend.
Intussen meldde de ene na de andere oud-militair op Twitter dat Baudet wel degelijk een punt had: met het tonen van het ‘ops-vest’, een goedkoop prul dat ‘van elastiekjes aan elkaar hangt’, had de leider van Forum voor Democratie er terecht de aandacht op gevestigd dat Nederlandse militairen al jaren met waardeloze spullen worden opgescheept, zodat ze van hun eigen geld kleding en <a href="https://twitter.com/ArjanFCE/status/915267966211624966">schoenen moeten kopen</a>: een pijnlijk gegeven waar Defensie al vele jaren van <a href="https://twitter.com/noorlanderarjan/status/915265044950208513">op de hoogte was</a>.
Kortom: terwijl half progressief Nederland over hem heen viel kreeg Baudet precies voor elkaar waar hij op uit was. Massale aandacht op de sociale media, complimenten  uit zijn eigen achterban en zelfs steunbetuigingen van militairen.
Het is de methode waar Geert Wilders groot mee is geworden: een bommetje gooien in een Kamerdebat, stoïcijns aanhoren hoe progressief Nederland zich boos maakt, genieten van maximale aandacht onder het eigen electoraat.
Het punt is alleen dat die tactiek bij dezelfde Geert Wilders lijkt te zijn uitgewerkt. Sinds Baudet op het politieke toneel is verschenen, is de ster van de PVV-leider langzaam verbleekt. De enige bijdrage van de PVV rond het Hennis-debat die enige aandacht in de media kreeg was de opmerking van Wilders achteraf dat het ‘heel raar’ zou zijn als Hennis in het volgende kabinet terug zou keren. Maar dat had Baudet ook al gezegd, en in <a href="https://www.telegraaf.nl/nieuws/473279/politici-over-hennis-vertrek-was-onvermijdelijk">krachtiger bewoordingen</a>. Het lijken communicerende vaten: naarmate Baudet meer aandacht krijgt, raakt Wilders steeds verder buiten beeld. Dat is ook al maanden waar te nemen in de Haagse wandelgangen rond het wekelijkse vragenuur. Voorheen renden de cameraploegen steevast massaal achter Wilders aan – een goede graadmeter voor de opwinding van de dag–, tegenwoordig is het Baudet – met of zonder legervest – die met draaiende camera’s wordt opgewacht. De boodschap: Thierry Baudet, met al zijn capriolen, is een man om niet te onderschatten.