De gesprekken van de dag. Met vandaag: hoe vrouwen zichzelf bevrijden, en sommigen toch Hoofd Huishouden willen blijven.

‘Vrouwen doen het zichzelf aan’, stond er. Het kostte twee koffie om die kop weg te spoelen. Daar-gaan-we-weer. ‘Hadden ze maar geen rokje aan moeten trekken’, schiet te binnen. ‘Hadden ze maar niet zoveel moeten drinken, hadden ze maar niet ’s nachts in hun uppie door die wijk moeten fietsen, hadden ze maar wat harder ‘nee’ gezegd.’

Het ging De Standaard om het huishouden. (Gelukkig, relatief.) Het blijft een vrouwentaak, schrijven ze. ‘En dat komt niet alleen doordat de man weigert de afwas te doen, te koken of het kind aan te kleden.’ Het zijn de vrouwen zélf die zichzelf tot Hoofd Huishouden benoemen. Simen Yilmaz, onderzoeker aan de Universiteit Gent, interviewde talloze vrouwen van Vlaamse en Turkse origine. Allemaal hoogopgeleid, allemaal moeder. De Turkse vrouwen (ik noem het zo maar weet wel beter: van Turkse origine) zeggen dat ze de druk om minister van Kinderen en de Koffie vooral van buitenaf ervaren: hun omgeving zal ze aanspreken op de manier waarop ze die rol vervullen. Vlaamse vrouwen (zelfde verhaal) hebben het ideaalbeeld staatssecretaris Allesreiniger vooral in hun hóófd.

Een derde van de Belgen vindt nu eenmaal dat mannen minder competent zijn voor huishoudelijke taken. Wie de afwas delegeert, loopt een risico.

Ondertussen in Nederland haasten vrouwen zich massaal het platteland uit. Weg van het traditionele rollenpatroon. Weg van het aanrecht en moeder de vrouw. Goed bezig. Want in de stad studeren ze meer, verdienen ze meer, en werken ze hard aan het tenietdoen van de ongelijkheid: al sinds 1995 vind je meer hoogopgeleide vrouwen dan mannen in de stad. Een ’topografisch teken van emancipatie’.

Demograaf Jan Latten (wie kent ‘m niet) en Marjolijn Das, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en het CBS, volgden 288.000 (!) plattelandsmeisjes, geboren tussen 1966 en 1971. En jawel: ‘hun keuze – wel of niet naar de Randstad – blijkt niet alleen grote gevolgen te hebben voor henzelf, maar ook voor Nederland.’ En als ze écht slim zijn, blijven ze in de Randstad. Daar verdient een universitair opgeleide vrouw als veertiger maar liefst 640 euro bruto per maand meer dan haar collega’s tussen de weilanden.

Mooi voor de vrouw, mooi voor de stad, slecht voor de periferie: regio’s als Limburg en Zeeland lopen leeg. Minder werk, minder hoogopgeleiden, meer uitkeringsafhankelijkheid, een ongezondere levensstijl, minder vertrouwen in de politiek. Shit. ‘De legitieme aspiraties van vrouwen om zichzelf te ontplooien, leiden onbedoeld tot een samenleving met meer ongelijkheid,’ zegt Latten.

De politie in Duitsland onderzoekt 26 klachten over seksueel geweld na een muziekfestival in Darmstadt. Een groep mannen zou de 26 vrouwen hebben beetgepakt en betast op de dansvloer. Een drietal Pakistaanse vluchtelingen is opgepakt en weer vrijgelaten. De daders zijn nog altijd zoek. Keulen echoot.

Wie walgt van ouderwetse normen en waarden kan de boodschappen uitbesteden, het koken of de witte was. Wie geen zin heeft in ingebakken ongelijkheid kan verhuizen van het dorp naar de stad, studeren en carrière maken. Maar voor vrouwen die worden lastiggevallen, vrouwen die worden aangerand of verkracht, vrouwen wie vieze leuzen worden toegesist en in een kort rokje niet op de fiets durven stappen, staat geen oplossing in de krant. Die traditionele rol speelt de vrouw tegen wil en dank, en er lijkt geen eind aan te komen.