Het gesprek van de dag volgens de redactie. Met vandaag: homovoorlichting in de azc’s, en een nieuw soort seksuele voorlichting in Zuid-Amerika.

Ze was ervan geschrokken, vertelt de minister vanochtend aan Trouw. In asielzoekerscentra had ze met homoseksuele en transgender vluchtelingen gesproken: mensen die zich, na een levensgevaarlijke tocht, in een azc vonden tussen dezelfde vijandigheid die ze ontvlucht waren.

Minister Bussemaker wil daarom nu snel voorlichting gaan geven in asielzoekerscentra, over de rechten van homo’s. Zo doen we dat hier, geen discussie. Lesmateriaal is er al. Dat komt namelijk: drie jaar geleden werd voorlichting al op Nederlandse middelbare scholen verplicht gesteld. Dat had nog behoorlijk wat voeten in de aarde. Toenmalig minister van Onderwijs Marja van Bijsterveld wilde er liever niet aan. Dat is aan de scholen zelf, vond zij. Bovendien: je kon wel aan de gang blijven, met verplichte voorlichting over ‘maatschappelijke problemen.’ Obesitas, bijvoorbeeld, moesten we het daar dan niet ook eens over hebben?

Op gereformeerde basisscholen stond tot voor kort daarom nog in de boekjes: ‘gelukkig gaan zulke gevoelens bij velen weer over.’ En ook: ‘Als je homoseksueel bent, is seksuele gemeenschap voor jou niet weggelegd.’

De Tweede Kamer hield echter voet bij stuk, en vanaf begin 2013 was de verplichte voorlichting een feit. Niet dat het altijd van harte ging: in 2014 opende LHBT-jongerenvereniging Expreszo nog een meldpunt om slechte voorlichting te kunnen aankaarten. Tegelijkertijd lijkt de homovoorlichting inmiddels geruisloos te zijn ingeburgerd. Zozeer zelfs dat we het als prioriteit zien in de integratie van nieuwkomers. Kom daar maar eens om, bij obesitas.

In Zuid-Amerika geeft de overheid sinds deze week ook een nieuw soort voorlichting. Word niet zwanger, luidt het advies, in reactie op de razendsnelle verspreiding van het Zika-virus. Beter stel je het krijgen van een kind uit tot 2018, aldus de regering van El Salvador.

In een regio waar anticonceptie verre van breed geaccepteerd en toegankelijk is, is zo’n advies voor veel vrouwen lachwekkend, maar eigenlijk gewoon ergerlijk. De seksuele voorlichting concentreerde zich tot voor kort nu niet bepaald op geboortepolitiek. Tegelijkertijd zou de huidige paniek zomaar als een katalysator voor de discussie kunnen werken: vóór goedkopere, beter beschikbare anticonceptie. En bovendien: vóór de mogelijkheid tot abortus. In de meeste van de getroffen landen is dat bijna zonder uitzondering verboden. Maar net als met het Rubella-virus in de jaren vijftig in de Verenigde Staten, zou het Zika-virus wellicht tot een versoepeling van de wetgeving kunnen leiden. Een breekijzer, naar het bredere recht op abortus.

Met voorlichting kom je een heel eind. Maar in dit geval is toch vooral behoefte aan betere wetgeving.