Voor Labour-kandidaat Corbyn is feminisme een sociale strijd

Een politicus die zomaar alledaags seksisme aankaart? En dan ook nog een man? Het klinkt als een visioen uit Lalaland, maar het gebeurt gewoon aan de overkant van de Noordzee.

In een manifest met de titel ‘Working with Women’ opende Labour-parlementslid Jeremy Corbyn vanochtend de aanval op everyday sexism in the UK. De tijd van laffe maatregelen is volgens Corbyn voorbij: de aanpak van het seksisme overal in de samenleving moet een prioriteit worden.

Uit het niets komt de oproep van Corbyn nu ook weer niet. De baardige politicus is de race om de nieuwe leider van de Labour-partij te worden. Een ferm standpunt zo nu en dan is best handig. Maar niettemin: dat Corbyn zich met de vrouwenzaak profileert is opvallend. Alledaags seksisme aankaarten, dat wordt vaak toch als een hobby van slakken zoutende vrouwtjes gezien. Die overal een boosaardig patriarchaat in willen zien. Of alle verschillen tussen man en vrouw het liefst ontkennen.

Benieuwd of Corbyn die kritiek nu ook gaat krijgen. Hij pleit er in elk geval voor het onderwijs over seks en relaties te verbeteren, alsook de nazorg aan vrouwen die aangifte doen van verkrachting.  Ook in Nederland kunnen we daar trouwens nog wel wat mee.  Corbyn schrijft: ‘In 2015 it is not acceptable that women cannot walk streets and be in public spaces without being whistled, shouted at or endure other forms of offensive behaviour.’

Maar Corbyn is bovenal erg links en ook dat blijkt uit zijn manifest. Vrouwen, aldus het parlementslid, draaien disproportioneel vaak op voor de onbetaalde zorgtaken in de samenleving. Ook worden vrouwen veel sterker getroffen door de afbraak van sociale zekerheid, de bezuinigingen en de economische crisis.

Wat het document daarmee interessant maakt, is dat Corbyn de vrouwenzaak nadrukkelijk verbindt aan de sociale zaak. Een socialere samenleving is ook beter voor de positie van vrouwen, zegt Corbyn. Feminisme in de Nederlandse politiek is meestal toch een ander verhaal. Als politici zich er hier al over uitlaten, dan gaat het vooral over hoe vrouwen financieel onafhankelijker moeten worden en moeten doordringen tot de top van het bedrijfsleven. Belangrijke punten hoor, maar het is ook wel een erg beperkt mantelpakjes-feminisme. Over het sociale van feministische politiek mogen we het hier ook wel eens wat meer hebben.

Als een schattige knuffelbeer die de vrouwtjes wel kan bekoren, zo wordt Corbyn door de Engelse media regelmatig neergezet. Zijn twee vrouwelijke tegenkandidaten worden juist als gevoelloze robots omschreven. Aan sommige voorbeelden hoef je eigenlijk niets meer toe te voegen.