Deze week zijn de verkiezingen in Tunesië. Hoe groot is de kans op democratie?

Dissidenten

Het leek allemaal te beginnen met de groentehandelaar Mohammed Bouazizi die zichzelf in brand stak, maar ook voor zijn op Facebook gezette zelfmoord waren er al veel (onzichtbare) dissidenten in Tunesië. Zij kwamen afgelopen januari in opstand tegen de economische malaise, de politieke dictatuur en de corruptie. Deze documentaire van Al-Jazeera zit vol met van dichtbij gefilmde schotwonden en slachtoffers, maar loopt af als een Disneyfilm. Hij laat nog eens zien hoe het allemaal is begonnen.

vn.nl/zobegonhet

Overzicht

Waar islamisten geen kans maken, is democratie binnen handbereik. Dat lijkt de heersende gedachte in de westerse media. Democratie en islamistisch bestuur worden als onverenigbaar gezien. Midden-Oostendeskundige Paul Aarts en Afrikadeskundige Marcia Luyten laten in dit uitstekende overzichtsartikel over de Arabische Lente echter zien dat het welslagen van de democratisering afhangt van een groot aantal factoren die niks met de islam te maken hebben: onder meer het niveau van economische ontwikkeling en de bevolkingssamenstelling. Tunesië blijkt in vergelijking met andere Arabische landen op de genoemde fronten goed te scoren, ondanks de huidige economische problemen.

vn.nl/democratischefactor

Islamistische partij

Zal Tunesië minder seculier worden? Deze vraag stelt buitenlandcorrespondent Joshua Hammer zich in The New York Review of Books. Het ziet ernaar uit dat de islamistische partij Ennahda een derde van de stemmen gaat winnen. Wat betekent dat voor het land? Uit dit stuk blijkt dat de meningen over de aard van deze partij sterk uiteenlopen. Partijleider Rachid Ghannouchi presenteert zichzelf als gematigd, maar sommige Tunesiërs zien Ennahda als een wolf in schaapskleren. Een antwoord op zijn eigen vraag kan Hammer dus vooralsnog niet geven.

vn.nl/ennahda

Conservatief of gematigd

Vaak wordt aangenomen dat alle islamisten radicale moslims zijn die de sharia willen invoeren. In Tunesië is er echter een verschil tussen de verboden salafistische partij Hizb ut-Tahrir, die de meest conservatieve tak van de politieke islam vertegenwoordigt, en het – naar eigen zeggen – meer gematigde Ennahda. Dit artikel legt uit wat het verschil is tussen salafisme en gematigd islamisme.

vn.nl/salafisme

Tunesiërs aan het woord

De Tunesische politiek is verwarrend, zeker voor buitenstaanders. Zo deelt de ‘antirevolutionaire partij’ folders uit met hamers en sikkels erop en lijkt niemand het eens te zijn over de intenties van Ennahda. Wil de partij de sharia invoeren, of slechts aan religieuze mensen hun vrijheden teruggeven? In deze radiodocumentaire van de VPRO komen Tunesiërs van allerlei pluimage aan het woord.

vn.nl/tunesiers

Blog uit Tunesië

De Tunesiër Aymen Lamar bespreekt in zijn blogreeks ‘het embryonale leven van de Tunesische politiek’. Hij wijdt lange beschouwingen aan onder meer Ennahda, maar waarschuwt aan het eind dat het ‘allemaal maar speculaties zijn’. Op Nawaat, het collectieve blog waarop de stukjes van Lamar staan, schrijven Tunesische bloggers (meestal in het Frans) over de politiek in hun land.

vn.nl/tunblog