Het gesprek van de dag volgens de redactie. Met vandaag: Orlando, the day after.
‘Huiveringwekkend vertrouwd,’ noemt de New York Times het tafereel van gistermiddag. President Obama met een grimmige blik, het bekende decor, de veel te bekende boodschap. Na acht jaar president is het haast routine geworden: een herhaling van daden, een herhaling van woorden.
Maar toch zal de impact van de massale schietpartij in Orlando, Florida waarschijnlijk zoveel groter zijn. En niet alleen om het historisch hoge aantal slachtoffers.
Obama sprak met opzet in het meervoud, van ‘act of terror and an act of hate,’ zonder een duiding van het precieze motief. Maar in de uren na zijn speech kreeg het gissen daarnaar al razendsnel meer contouren. Vlak vóór hij de club betrad had schutter Omar Mateen, een geboren Amerikaan met Afghaanse ouders, alarmnummer 911 gebeld om zijn trouw aan de Islamitische Staat uit te spreken. En dus duurde het ook niet lang tot ook IS zijn liefdesverklaring beantwoorde met een postume omhelzing. ‘Do not ask for anyone’s permission,’ is immers al sinds 2014 de boodschap: als je in onze naam wilt moorden, ga dan vooral je gang. Jihadist of lone-wolf, for ISIS, It’s All the Same, kopt de New York Times vanochtend.
Mateen was bovendien door de FBI al eerder gescreend op radicale banden, overigens zonder veel resultaat. En ook een grondige homohaat had hij al eerder geuit. Gewelddadig was hij al eerder tegen zijn inmiddels ex-vrouw en volgens collega’s bij het beveiligingsbedrijf waar hij werkte praatte hij voortdurend over mensen vermoorden. Maar toch wandelde hij een week geleden zonder problemen het warenhuis binnen om de benodigde wapens te kopen.
Een giftige cocktail met zoveel ingrediënten dat het ook voor Amerikanen lastig is op welke plaats de vinger nu het best kan worden gelegd. Een zoveelste argument voor strengere wapenwetgeving? Een bewijs voor het, in reactie op de groeiende acceptatie, eveneens toenemende geweld tegen de LGBTQ-gemeenschap? Of eerst en vooral de definitieve introductie van jihadistische terreur op Amerikaanse bodem?
Dan gaat de discussie al weer heel snel over of de islamtische achtergrond niet te weinig of juist te veel benadrukt wordt, of de burgemeester van Orlando zich eerder niet ook negatief over homo’s uitliet, of een wapen Mateen had kunnen stoppen en of moslims homo’s eigenlijk meer of minder haten dan de Christian Right dat doet. ‘The new norm: When tragedy hits, Americans stand divided,’ kopt de Washington Post vanochtend. In het gepolariseerde Amerika is het net als in Europa vechten om wie een clusterfuck het adequaatst weet te ontleden.
Bij één persoon regende het gisteren in reactie op het drama naar eigen zeggen vooral felicitaties. Donald Trump verhulde op Twitter niet eens meer de tevredenheid over de bevestiging van zijn eigen gelijk. Dat Mateen in de VS werd geboren en muur noch muslim-ban hem had kunnen stoppen, hinderde Trumps zelffelicitatie geenszins.
Good for business, was de wrange analyse van Trumps reactie door New Yorker-columnist David Remnick. Het voelt ongemakkelijk op een dag als vandaag over Trump te beginnen, schrijft hij. ‘But their velocity, vapidity, and sheer ugliness reflect his character, his emptiness, and, most of all, the shape of the election campaign to come.‘
De werkelijke impact van Orlando zien we pas in november.
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.