Op het Binnenhof herleven vandaag oude tijden: een kernwapendebat met retoriek uit de Koude Oorlog.

Op de agenda staat het burgerinitiatief Teken tegen kernwapens, dat streeft naar een nationaal verbod op kernwapens en daarvoor 45.000 handtekeningen verzamelde.

De Volkskrant tekende vanochtend alvast de verschillende standpunten op, die ons in een flits meer dan dertig jaar in de tijd terugbrengen toen Nederland in tweeën werd gesplitst tussen voor- en tegenstanders van de plaatsing van 48 kruisraketten. ‘Geopolitiek gezien is de noodzaak van kernwapens groter dan ooit’, stelt de VVD met de beschuldigende vinger naar de agressieve Russen. PvdA-minister Koenders steunt ‘een kernwapenverbod in een kernwapenvrije wereld’, maar zegt dat Nederland ook rekening moet houden met haar Navo-verplichtingen. En het CDA benadrukt dat ontwapening ‘wel van twee kanten’ moet komen.

Het hadden teksten kunnen zijn uit het begin van de jaren tachtig.

Het hadden teksten kunnen zijn uit het begin van de jaren tachtig. Ook initiatiefnemer PAX, is een oude bekende. Het is de rechtsopvolger van het Interkerkelijke Vredesberaad (IKV) dat in 1981 en 1983 honderdduizenden mensen in Amsterdam en Den Haag op de been kreeg onder de slogan ‘Help de kernwapens de wereld uit, om te beginnen in Nederland.’

Nog niet zo lang geleden spraken Max van Weezel en ik met hoofdrolspelers uit die tijd, voor een reconstructie van het toenmalige kernwapendebat. Wat bleek: achter veel geharnaste uitspraken van toen zaten mensen die onzeker tastend probeerde uitwegen te vinden uit het geopolitieke doolhof. PvdA-leider Joop den Uyl bijvoorbeeld, die door partijvoorzitter Max van den Berg in een geparkeerde auto tot een harder nee moest worden gebracht. VVD-leider Ed Nijpels die bij al zijn stappen vooraf overleg pleegde met de Amerikanen, en daarvoor zelfs over een muur klom van de Amerikaanse ambassade omdat er niemand opendeed toen hij aanbelde. En bovenal CDA-leider Ruud Lubbers die naar eigen zeggen telkens handelde met woorden van de Amerikaanse president Reagan in zijn achterhoofd. Die zou hem in Washington hebben verzekerd dat hij af wilde van alle kernwapens, maar dat de onderhandelingen tussen Russen en Amerikanen niet belast mochten worden.

Misschien is dat voor vandaag wel de belangrijkste kijkwijzer: in de politiek is niets wat het lijkt.