De Britse Liberal Democrats hebben zojuist hun nieuwe leider gekozen. Na de verkiezingsnederlaag afgelopen mei, kiest de partij nu voor een linkse koers.

‘Unkind’, noemde de doorgaans montere Nick Clegg de verkiezingsnederlaag die zijn Liberal Democrats afgelopen mei te verduren kregen. Dat was een eufemisme: zijn partij ging, na vijf jaar in een coalitie met de conservatieve Tories te hebben gezeten, van 56 naar 8 zetels. Bij lokale verkiezingen kregen de LibDems er eerder al op soortgelijke wijze van langs. Te vaak knikte de progressief geachte Clegg instemmend als er een voorstel langskwam van de Tories. Vooral het verhogen van de collegegelden, volgens critici oorzaak van een verbreding van de Britse klassenkloof, joeg een groot deel van de achterban weg. Tot dat moment waren de LibDems onder studenten ongeveer even populair als D66 bij hun Nederlandse collega’s.

Vanmiddag kozen de 60 duizend leden van de LibDems hun nieuwe leider. Een van de kandidaten grapte van te voren over de verkiezing: ‘an election which at last a Liberal Democrat is going to win.’

De gelukkige werd Tim Farron, gezicht van de linkervleugel van zijn partij. Farron besloot in de jaren ’80 dat hij de politiek in wilde, omdat hij genoeg had van de volgens hem door Thatcher en haar Tories veroorzaakte ‘menselijke misère’. Na de verhoging van de collegegelden uitte hij zijn minachting over de rechtse koers van zijn partij publiekelijk. Hij was een van de weinigen die tegenstemde. Ook de ‘Bedroom tax’, een belasting op onbemande slaapkamers in sociale huurwoningen, wees hij – in tegenstelling tot de rest van zijn partij – af. De koers moest socialer, oordeelde Farron.

Zijn winst betekent slecht nieuws voor Labour. De sociaaldemocraten kiezen zelf op 12 september een nieuwe leider, en zijn momenteel vooral zoekende. Zoals op zoveel plaatsen in Europa lukt het de traditioneel grote partij aan de linkerkant maar niet om de grootste te worden. De Green Party en de SNP wisten met een fris, progressief geluid een hoop linkse kiezers aan zich te binden. De LibDems gaan vanaf nu proberen hetzelfde te doen. Het zou zomaar kunnen dat de toekomstige Labour-leider straks de volgende wordt die verkiezingsresultaten als ‘unkind’ uitlegt.