De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Met vandaag: Man, wat zijn die Panama Papers lekker. Je moet het er wel over hebben. Want, om Jos van Rey maar eens te citeren: ‘iedereen doet het’.

Panama schreeuwt op de achtergrond om aandacht, maar we laten de papers even links liggen. Ik bedoel: het regent stukken over het lek, en als we Buienradar moeten geloven duurt het nog wel even voor het weer droog is. Maar dat het lek zo smeuïg is, en zo lekker vet, betekent nog niet dat je het nergens anders over hoeft te hebben.

Bovendien: volgens Poetin zijn de Panama Papers gewoon een zoveelste verzinsel om Rusland verder zwart te maken. En hem erbij. Complete flauwekul, hij heeft in zijn leven nog geen zakenman ontmóét. Laat staan een van de mensen die met naam en toenaam in de gelekte documenten staan. We lenen maar even een stel woorden van Jos van Rey: ‘Wie dat gelooft, gelooft in Sinterklaas.’ Nee, we laten ons niet inpakken door de smakelijke onthullingen over bekende en minder bekende mensen die, om er maar eens een Jos van Rey-tje op los te laten, ‘gewoon doen wat iedereen doet’.

Maar hé: Clarence Seedorf staat op de lijst, met zijn motorraceteam. Seedorf! Shit! Een van zijn sponsordeals met een Italiaanse juwelier stinkt: van de 3 miljoen die werd betaald voor stickers op de motoren en bezoek van coureurs op feestjes, kwam maar 640.000 bij Seedorf terecht. De rest bleef achter bij Image Building, een bedrijfje dat amper een week voor de deal werd opgericht op de Britse Maagdeneilanden. ‘Waarom zou je dit zo doen als je niets te verbergen hebt?’ vraagt sportmarketingexpert Frank van den Wall Bake aan zichzelf, in Trouw. ‘Het zou mij niet verbazen als in dit geval de naam en populariteit van Clarence Seedorf is misbruikt, zoals wel vaker gebeurt met bekende topsporters.’ Je hoort het hem hopen, tussen de regels door. In gedachten rukt hij een poster van de muur van zijn kinderkamer. Seedorf. Shit.

En er staan twee brievenbusfirma’s uit Nederland in de papers! Shit kwadraat! Torneo & Traffic Sports Marketing en TyC International. ‘Zij betaalden meer dan 160 miljoen dollar aan sportmarketingbedrijven die worden genoemd in een onderzoek van de Amerikaanse justitie naar mogelijke smeergeldbetalingen aan prominenten van wereldvoetbalbond FIFA.’ Zelfs het geld van de Oekraïnse president Porosjenko zou via Nederland zijn weggesluisd.

Het Trimbos Instituut presenteert vandaag een onderzoek naar gameverslaving. Jongens gamen gemiddeld zestien uur per week (meisjes amper, trouwens). Een op de tien gamers stort zich negentwintig uur per week in een andere wereld. Verslaafd, zegt het Trimbos. Zonder een spelletje voelen zij zich gefrustreerd en ongelukkig. Dus wagen ze het er weer op. Zouden ook miljoenen gaan vervelen, na een tijd? Zou je zin krijgen in een spelletje? Wegsluizen, omdat het kan? Belasting ontwijken, gewoon, om te kijken of het lukt? Krijg je niet vanzelf trek in een enkeltje Panama?

Toch weer die papers, vanmorgen. Sorry. Ik had het ook niet verwacht. En weer beroep ik mij op het oeuvre van Jos van Rey:  ‘Nou, meneer de rechter. De mensen op straat verbaast het niet.’