Vaders die voor hun kinderen zorgen leven langer én zijn gelukkiger. Nu moeten de werkgevers en politiek daar nog achter komen.

Lange tijd is eurocommissaris Frans Timmermans bezig geweest om het bevallingsverlof voor vaders in alle lidstaten uit te breiden naar twee weken. Maar na zijn allerlaatste poging eind mei heeft hij zijn strijd tegen de halsstarrige lidstaten en werkgevers uiteindelijk gestaakt. En dat was nét te vroeg, als het aan de onderzoekers van Kenniscentrum voor seksualiteit Rutgers ligt. Vandaag komen ze met een rapport over de balans tussen vaderschap en werk dat Timmermans nieuwe munitie had gegeven.

Dit onderzoek gaat voor de verandering namelijk niet alleen over de voordelen voor de carrière van vrouwen en de ontwikkeling van kinderen als mannen thuis een tandje bijzetten. Ook mannen zélf zouden van die verschuiving profiteren. Want: vaders die dichter bij hun kinderen staan leven langer, hebben minder gezondheidsproblemen én zijn gelukkiger. En welke baas wordt daar nou niet blij van?

Helaas zijn we nog lang niet zo ver, blijkt uit het rapport. Want ook al zijn Nederlandse vrouwen de laatste tien jaar meer gaan werken, thuis besteden zij nog steeds twee keer zoveel tijd aan de zorg voor kinderen. Klein lichtpuntje: de huidige generatie vaders en moeders schenkt aanzienlijk meer directe aandacht aan de kinderen dan de vorige. Bij mannen is die tijd sinds 1980 zelfs bijna verdubbeld van 3,3 uur naar 6,3 uur gemiddeld per week. Maar dat komt vooral doordat we tegenwoordig minder tijd besteden aan huishoudelijke taken.

Het Nederlandse rapport is onderdeel van het wereldwijde onderzoek State of the World’s Fathers 2015 dat deze week in New York is gepresenteerd. Hoewel Nederland internationaal hoog scoort op het aantal werkende vrouwen met jonge kinderen, gaat het in bijna alle gevallen om parttimers. Overigens werkt ook bijna vijfentwintig procent van de Nederlandse mannen in deeltijd, maar slechts een kwart tot eenderde van hen is dat gaan doen vanwege de geboorte van een kind. De Nederlandse man loopt met die passieve houding hopeloos achter op mannen in landen als Zweden en Engeland. Volgens de onderzoekers is in Nederland een heuse ‘cultuurverandering’ nodig.

En daar moet de regering een duwtje bij geven, vindt directeur van Rutgers Dianda Veldman. ‘Terwijl de bewijzen dat kraam- en vaderschapsverlof goed zijn voor iedereen zich opstapelen, is Nederland een beetje het lelijke eendje, met 2 dagen betaald en 3 dagen onbetaald verlof.’ Ze pleit voor een uitbreiding naar 10 dagen bevallingsverlof voor mannen. Daarnaast vindt ze dat naast een zwangerschapsverlof ook een vaderschapsverlof van 100 dagen moet worden ingesteld, op te nemen in de eerste drie jaar na de geboorte van het kind. Dat gaat verder dan het pleidooi van Timmermans. Maar wie weet: als hij met beide voorstellen de Europese arena betreedt, zou hij er misschien toch ééntje binnen kunnen halen.