Jeugdliteratuur / Puberzoektocht

Al-dan-niet-vrijwillige seks, ongewenste zwangerschap, drugsverslaving, oorlog, gescheiden en/of zieke en/of dode ouders – en verliefdheid: dat zijn de basisingrediënten van het betere jeugdboek sinds de jaren zeventig.

(Bijna) al deze onderwerpen passeren ook de revue in Op zoek naar Violet Park, het in Engeland bekroonde debuut van Jenny Valentine. Maar ze komen zijdelings aan de orde, gedrapeerd rondom het werkelijke, nogal bizarre onderwerp: jongen sluit vriendschap met urn. Of beter gezegd, met de as van de dode mevrouw in de urn. De vijftienjarige Lucas, wiens vader vijf jaar geleden spoorloos verdween, vindt een urn. En dat is het begin van een ongebruikelijke vriendschap. Wat ongebruikelijke zinnen oplevert: ‘Het was een heel gek gevoel om verwijten te krijgen van een urn.’ Volgt een zoektocht naar wie de overleden mevrouw is, en natuurlijk gaat het om een zoektocht naar de verdwenen vader. Die voel je op je klompen aankomen, maar het mooie is dat er geen opgelegde symboliek is, dat het gewoon letterlijk wordt genomen. Het spoor van de urn leidt namelijk rechtstreeks naar de vader vlak voor zijn verdwijning, en Lucas komt er achter dat zijn vader zo tof helemaal niet was. En dan staat er: ‘Ik wist dat mijn vader geen goed mens was’, en dat is, ook voor een jeugdroman waarin zoals het hoort de grote dingen des levens aan bod komen en de hoofdpersonen het altijd tegen hun ouders en de rest van de wereld moeten opnemen, een heel aangrijpende zin.

Jenny Valentine, ‘Op zoek naar Violet Park’, vertaald door Jenny de Jonge, Moon, 189 pagina’s, € 15,95