Google wist een naam te kiezen die zowel megalomaan, infantiel als intens suf is. Chapeau.

Geintje: tik abc.wtf en kijk waar je heen gestuurd wordt. Inderdaad: zoekmachine Bing, de belangrijkste concurrent van Google.

Over wat Alphabet, het nieuwe moederbedrijf dat Google gisteren uit de hoge hoed toverde, gaat veranderen is al veel geschreven. In vijf vragen bijvoorbeeld, maar ook over of het iets te maken heeft met de juridische strijd die het bedrijf voert in Europa (nee), met het paaien van onderbaas Sundar Pichai (kan zijn) en of wij gebruikers er privacytechnisch op vooruit gaan (wat denk je zelf?).

Maar die naam, daar moeten we het toch nog even over hebben. Er zijn twee mogelijkheden. Ofwel het was een haastklus, die tussen een paar craftbiertjes en bleekselderijstengels werd gebrainsourced. Ofwel hierover is lang en serieus door naming development strategists  (die bestaan) nagedacht.

Ik weet niet wat verdrietiger zou zijn. Want dat deze naam een vochtige stofdoek in het gezicht is, daarover kunnen we het eens zijn. Ongetwijfeld wilde Google er zowel uitgebreidheid, volledigheid als frisheid mee uitstralen. Maar op een haast briljante wijze wist ze er een te kiezen die zowel megalomaan, infantiel als intens suf is. Chapeau.

Het had zo mooi kunnen zijn. Als je dan toch de – steeds minder verlichte – despoot van het internet bent, dan kun je met een nieuwe titel juist laten zien dat je heus nog steeds een toffe peer bent. Google stond nota bene aan de wieg van onze inmiddels ondraaglijk ironische webcultuur. Een nieuwe naam mogen kiezen is dan een schot voor open doel. Big Brother was waarschijnlijk net over het randje. Maar The Phantom Menace, dat zou bijvoorbeeld best geestig zijn geweest. Zeker met het oog op Google’s allang verwaarloosde startslogan: Don’t be evil. ‘Haha, kijk ons eens even zelfspot hebben.’ Wij zouden geglimlacht hebben. Notorious, Wild Boys, The Reflex: eigenlijk had Google alleen maar de Wikipedia-pagina van Duran Duran hoeven te bekijken voor een betere optie.

Maar ze kwam met Alphabet, dat creepy genoeg zowel associaties aan Sesamstraat als aan Donald Trump oproept. Juist een groot bedrijf dat onderdelen in alle letters van het alfabet heeft, wordt potsierlijk met zo’n naam en de website abc.xyz. Een cafetaria, die noem je Alphabet. Of, inderdaad BMW, een zakenautoverhuurbedrijf. Niet een firma die in alles innovatie, toekomst en awesomeness wil uitstralen.

Ach, what’s in a name? Misschien doet het er inderdaad allemaal weinig toe. Eigenlijk bewijst Google ons met deze onnavolgbare zet stiekem een dienst. Eind jaren negentig, toen was Google de nieuwe buurjongen met hip brilmontuur. Het ging staan voor gemak, vrije informatie en betrouwbaarheid. Meer dan vijftien jaar aan expansie- en verzameldrift hebben dat imago op z’n minst een flinke knauw gegeven. Hoewel niet-te-vermijden en omnipresent, is Google allang niet meer de coole vriend naar wiens feestje je wilt omdat er naar verluidt een glijbaan en gratis ijsjes zijn. Het is gewoon een bedrijf dat uit is op je gegevens en geld.

Een bedrijf dat zichzelf Alphabet noemt.