De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: de minister van Wonen en Rijksdienst is als een blok  gevallen voor de Rotterdamwet van Marco Pastors. Leve wijken zonder kansarmen! Die moffelen we dan wel ergens weg.

Drie jaar terug kreeg ik les van Marco Pastors. Ik begon aan de PDOJ (de Postdoctorale Opleiding Journalistiek) aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam en was slachtoffer van een poging een handjevol Utrechters en Amsterdammers en iemand uit Soest in sneltreinvaart van Rotterdam te laten houden. Marco gaf een presentatie, wij keken toe en oefenden onze pasverworven kritische blik.

Vriendelijke man, die directeur van het Nationaal Programma Rotterdam Zuid, dacht ik. Stilletjes, want het leek me nog altijd taboe in mijn linkse kringen je positief uit te laten over Marco Pastors. Hij grapte wat, legde zijn plannen helder uit, en wist het vragenvuur van de kersverse critici met oneliners te blussen. Naast hem zat een man in een roze overhemd die we ergens van moesten kennen.

Rotterdam-Zuid was bij de rondleiding door de stad overgeslagen.

‘Kijk’, zegt Marco Pastors nu in de Volkskrant, ‘het werkt’. Zijn Rotterdamwet splijt de probleemwijk in tweeën op de Strevelsweg. Aan de ene kant ligt Bloemhof, waar de wet geldt sinds 2010, aan de andere kant Vreewijk, waar Pastors vooralsnog af moet blijven. ‘Je ziet het verschil. Ik wil niet zeggen dat het nu allemaal pais en vree is aan de Bloemhofkant. Maar er is wel minder overbewoning, er wonen meer mensen die werken. Het ziet er nu ook gewoon netter uit.’

In Bloemhof mag je je volgens de Rotterdamwet alleen vestigen als je kunt aantonen dat je vaste inkomsten hebt, studiefinanciering, salaris, of AOW. Er is geen plaats voor kansarmen, en dat levert wat op: sinds de Rotterdamwet geldt is Bloemhof verbeterd en barst Vreewijk nog (en meer) van ‘kansarmenoverlast’ (overlast, onjuiste inschrijvingen in het bevolkingsregister, illegale kamerhuur en wietplantages). Minister Blok van Wonen en Rijksdienst heeft dan ook besloten de Rotterdamwet toe te passen waar hij maar kan. Per 1 januari 2017 wordt de Rotterdamwet aangepast en grootschalig ingezet (Nijmegen en Den Bosch staan te trappelen.) Nieuwe bewoners worden gescreend, niet alleen op inkomen, ook op politiegegevens of een Verklaring Omtrent het Gedrag.

‘Sommige gebieden hebben gewoon extra maatregelen nodig’, zegt Pastors. ‘Nu is het wettelijk vastgelegd. Van: jij hebt veel overlast gepleegd, jij mag er nu even niet bij in deze wijk.’

Logisch.

Na de preek van Pastors aten we buiten een broodje. ‘Aardige vent’, zei ik. ‘Hm’, mompelde een studiegenoot. ‘Er klopt geen reet van.’ Ik stopte even met kauwen, en leerde de les. Tússen de woorden van Marco Pastors krijg je geen speld, maar in de marge is plaats voor een stortvloed aan kanttekeningen.

De Rotterdamwetscreening, zoals deze door Blok wordt toegepast, is een inbreuk op de privacy van een potentiële bewoner. Politiegegevens mogen niet zomaar op te vragen zijn. Jammer dan, vindt Pastors. De kritiek van de Raad van State doet hem weinig. Alles voor de buurt. In aangeharkt Bloemhof vond pas geleden nog een schietpartij plaats. Wie wat uit te vechten heeft, loopt met hetzelfde gemak een (Stef) blokje om. Kansarmen hopen zich op in de wijken rond project Pastors, waar overlast en criminaliteit intensiveren. Ze zijn als vuile was onder het bed geveegd. Opgeruimd staat netjes.

De gemeente beloont Bloemhof door schoon te maken en midden op de weg boompjes te plaatsen. Een ‘lekker puh’-label, met beleid geplant op ooghoogte van de kansarmen aan de overkant. Nog een paar maanden, dan kamt Marco ook hun kant van de straat uit. Met z’n vlooienkam.