De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: vervuilde lucht, een gameboyrug, en Appie-obesitas liggen op de loer, maar niets is zo ongezond als de liefde.

Milieudefensie heeft de staat voor de rechter gesleept. Schone lucht is een mensenrecht, vinden ze, en met almaar meer asfalt en hogere snelheden op de wegen wordt dat recht door de staat geschonden. ‘Duizenden Nederlanders gaan eerder dood en tienduizenden worden ziek als gevolg van de vervuilde lucht die ze inademen. Dat is onacceptabel.’

Jongeren zadelen zichzelf ondertussen met een Bernie Sanders-bochel op door eindeloos boven devices te hangen, waarschuwen fysiotherapeuten vandaag. Een beetje gamen, onderuit gezakt in een stoel, met je neus op je scherm: mensen die zijn geboren ná 1995 kampen opvallend vaak met rug-, nek- en schouderklachten die normaal gesproken alleen bij vijftigers voorkomen.

Omdat het ons zelf niet lukt te dimmen, grijpt Albert-Heijn in. Volgend jaar verkoopt de supermarkt 250 miljoen minder klontjes suiker. ‘En dat is nog maar het begin,’ zegt de woordvoerder. Yoghurt, vla, ketchup en koekjes, het mag wel wat minder. Honderd producten leveren 10 tot 40 procent suiker in, om de consument wat langer in leven te houden.

Oef. De maatschappij is een mijnenveld voor de gezonde burger.

Sander Cirk (41) uit Noord-Holland ligt in het ziekenhuis in China. Zijn suikerziekte en een dieet van instant noedels sloegen ‘m na twee weken knock out. Vandaag mag hij naar huis, eindelijk. ‘Ik mis mijn ouders zo. Mam, maak je niet ongerust!’

Op het vliegveld, verderop, wachtte hij op de liefde. Liu Fang heet ze, hij heeft haar ontmoet op de site Asian Beauties. Ze is prachtig, en twee maanden lang kletste hij met haar via de chat. Ze belden zelfs een keer. ‘Een halve ontmoeting,’ zegt Cirk, en een hele kon niet op zich laten wachten: zonder het aan zijn ouders te vertellen vertrok Cirk naar Hangzou om zijn grote liefde in zijn armen te sluiten (en haar mee naar Nederland te nemen).

Maar ze was er niet, dus hij wachtte. In Nederland werkt hij in een kringloopwinkel, soms. Voor een hotel heeft hij geen geld, hooguit voor een zakje noedels per dag. Hij sliep wat op de bankjes in de ontvangsthal. Medicatie voor zijn suikerziekte had hij niet. Hij trok wit weg en sliep nog wat. Fang was er niet, dus hij wachtte. ‘Ik heb me bij de politie gemeld en mijn verhaal verteld, gevraagd of ze me konden helpen. Heb zelfs voorgesteld voor ze te werken. Is er een politie-auto stuk? Kom maar, ik maak hem wel.’ De auto’s werkten prima, hij zag lijkwit, dus hij wachtte.

Personeel op het vliegveld bracht hem naar het ziekenhuis. Daar lag hij aan een infuus, op Fang te wachten. ‘Ik ben een doorzetter. Het geeft ook aan dat ik haar echt heel graag wil zien en spreken. Ik ben ervan overtuigd dat ze serieus met me is. Ik wil haar eigenlijk gewoon mee naar huis nemen.’ Fang ligt óók in het ziekenhuis, chatte ze Cirk door. Ze was hun afspraak helemaal vergeten. Ze moest wel, vanwege ‘plastische chirurgie aan haar gezicht.’

Een onbekende betaalde zijn medische kosten. ‘In ieder geval hartelijk bedankt hoor, onbekende!’ Nu wacht hij weer, op zijn vlucht terug naar huis . Fang is er niet. Nóg niet, maar Cirk is het wachten zat. ‘Ik ben wel even klaar met dat internetdaten met Chinese vrouwen. In ieder geval voor nu.’

Liefde maakt blind, en hoop doet slechts leven als je er af en toe wat bij eet. Iets zonder suiker. Bovendien is het slecht voor je rug, die datingsites. En als het even tegenzit, vervuilen je diepe zuchten de lucht die de buurman weer inademt. Zo ongezond, het zou verboden moeten worden.