Als de werkelijkheid het eigen gelijk in de weg zit

Heilig overtuigd zijn van je eigen gelijk is vaak gebaseerd op onderbuikgevoel. Zo gooien we ons met volle overtuiging voor een ‘dikke BMW’ en steken we een asielzoekerscentrum in de fik nog voor een van de ‘testosteronbommen’ onze dochter een blik waardig heeft gekeurd.

Naar argumenten wordt selectief gezocht om dat ‘gelijk’ te onderbouwen. Er hoeft dus niet te worden getoetst: argumenten vallen – vaak onbewust – door een ingebouwd wensenvergiet en wat niet door de gaatjes past wordt voor het gemak onder het tapijt geschoven. Of met het label ‘ongelezen’ in een hoekje van je gemeentemail gezet. In de mailbox van de Amsterdamse D66-wethouder Simone Kukenheim zit al twee maanden een rapport over het onderwijsbeleid van haar voorganger, Lodewijk Asscher. Die mail kwam nooit bij de gemeenteraad aan. D66 moest niets hebben van het PVDA-beleid, en stak die frustratie niet onder stoelen of banken (of onder het tapijt).  Nadat ze de verkiezingen glansrijk wisten te winnen, werd de ‘kwaliteitsaanpak’ van de PvdA dan ook bij het grofvuil gezet.

Maar wie het rapport leest (dat kan, want hij lekte uit via Het Parool) kan niet anders dan concluderen dat-ie het toch aardig deed, die Asscher. Zwakke scholen kregen bezoek van een oud-schoolinspecteur, die ter plaatse een verbeterplan opstelde. Met succes: in 2013 waren er van de veertig scholen die in 2009 ‘zwak’ werden geacht, nog maar vier over.

Kukenheim heeft nog twee rapporten in haar mailbox, zo onthulde gisteren opnieuw Het Parool. Per briefje liet ze de gemeenteraad weten dat die rapporten nog niet ‘klaar’ zijn voor publicatie. ‘Ze zijn nog niet geaccordeerd. Er is nog meer onderzoek nodig.’

Of het rapport past niet door de gaatjes van Kukenheims wensenvergiet.

Volgende week zal ze de gemeenteraad te woord moeten staan. Dat wordt nog wat.
Wie zich vastbijt in haar eigen overtuiging, staat met een mond vol tanden.