In 2012 verscheen uw thriller De donkere straten van Caïro, terwijl u eerder romans en non-fictie schreef.

‘Ik speelde al tien jaar met de gedachte. Ik heb een boodschap en om die over te brengen, heb ik een publiek nodig. Veel romans worden nooit gelezen. Wat verkoopt wél, vroeg ik me steeds vaker af. Spannende boeken, dáár is een markt voor. We leven in het thrillertijdperk. De literatuur verkeert in een serieuze crisis.’

Hoe komt dat?

‘Er zijn geen mensen met autoriteit meer die bepalen wat goed is en wat niet, zoals vroeger. Literatuurcritici weten niet meer wat hun taal is en doen maar wat. Men is in totale staat van verwarring. De autoriteit van literatuurcritici is vervangen door de autoriteit van de massa en het lijkt of er geen verband is tussen kwaliteit en succes. De Booker Prize illustreert de heersende onduidelijkheid; winnaars variëren van extreem ontoegankelijk tot ontzettend populair. Voor mij is het moeilijk om veel te verkopen omdat literatuur over het algemeen wordt geconsumeerd binnen een nationaal kader. Ik ben geboren in Londen en opgegroeid in Soedan, maar woonde ook in Liverpool, Denemarken en Egypte. Momenteel leef ik in Barcelona. Ik hoor nergens bij.’

U schreef drie thrillers die nooit werden gepubliceerd omdat u niet tevreden was: een speelt zich af in Scandinavië, een in Mali en de derde in Barcelona. Waarom was u wel tevreden over Makana in Egypte?

‘Simpelweg omdat het goed voelde. Ik besefte dat ik lange, gecompliceerde verhalen wil vertellen over het Midden-Oosten. Dat kan in een thrillerreeks omdat mensen thrillers daadwerkelijk lezen. Ik wil de ruimte creëren om de dialoog uit te breiden. Het eerste deel gaat over een samenleving waarin sterke verdeeldheid heerst, het volgende deel, dat in Engeland al verschenen is, gaat over de koptische gemeenschap van Caïro. Deel drie behandelt geweld tegen vrouwen en zal buiten de stad spelen. Uiteindelijk wil ik dat de delen samen een compleet beeld geven van het Midden-Oosten en dat ze laten zien hoe complex die wereld is.’

Uw eerste Makana-thriller speelt zich af in 1998, uw volgende verhalen zullen gaan over de jaren voorafgaand aan 2011. Waarom niet over wat er daarna gebeurde?

‘Ik ben vooral geïnteresseerd in de gebeurtenissen die aan de revolutie vooraf zijn gegaan. Wat er nu gebeurt is een optelsom, of een herhaling, van het verleden.’