Eveline Rethmeier heeft een nieuw idool: Juliëtte Rot, raadslid in Zaandam. ‘Ik heb in tijden geen politicus gezien, die zoveel karakter toont.’

Ik ben fan van Juliëtte Rot: raadslid in Zaanstad. Ze kwam in het nieuws met haar kritiek op een groep jongeren die in de Zaanse buurt Poelenburg hangt en daarover vlogt. Dat klinkt alsof het saaier is dan het kijken naar een lekkende kraan of groeiend gras, maar uiteraard zorgen de jongens er zelf voor dat er genoeg te zien is. Bij Pauw was een compilatie gemaakt waarbij te zien was hoe ze een buurtbewoner van zijn fiets trappen en er gesprongen werd op een politieauto. Raadslid Rot mocht die avond ook aanschuiven. Ze woont in de buurt, is raadslid, en ze was recentelijk door de jongens met eieren bekogeld. ‘Een perfecte gast,’ zoals Jeroen Pauw terecht zei.

Ik vond haar niet alleen een perfecte gast, maar ook een perfect politicus en tja…, mens, met een beheersing en kalmte die ik bijna onmenselijk vond. Ga er maar aanstaan: ze werd niet alleen aan de talkshowtafel gezet naast vlogger Ismail Ilgun, maar in het publiek zaten vijf anderen van de groep. Met zonnebril, omdat ze ‘geen emoties wilde tonen’ toen Jeroen Pauw gelukkig direct vroeg of ze soms allemaal blind waren. 

De jongens presteerden het om door iedere opmerking van Rot heen te praten, veilig vanaf de tribune: ‘Je moet niet zo lullen!’ Ik ga hier niet flauw doen over het taalgebruik van de jongens, waarbij geen lidwoord op de juiste plek stond; de lacherige, minachtende toon was vele malen erger. Rot bleef kalm, redelijk en ook lekker bijdehand wanneer de jongens uit de zoveelste bocht vlogen (‘Ik heb jou nooit gezien in onze wijk, wie ben jij?’ Rot, op rustige toon: ‘Misschien moet je die zonnebril dan eens afzetten’).  Ze kreeg zelfs nog een compliment over haar lippen, toen ze benadrukte dat er ook veel raptalent in de groep was. De jongens treiterden onverminderd door, maar ze liet zich  nergens uit de tent lokken en bleef stoïcijns,  terwijl de gehele tafel – met doorgaans praatgrage mensen – vijftien minuten stil viel. Wat. Gebeurde. Hier.

Twitter juichte terecht met haar mee, incluis ikzelf, en Rot reageerde vriendelijk op de complimenten. Maar na de show wordt zij gewoon weer wakker op een plek waar inmiddels tientallen jongeren haar bloed wel kunnen drinken. Tijdens een interview met RTV Noord Holland, kwam het viertal in een opvallend grote Audi langsrijden en brak met draaiende vlog-telefoon in tijdens het interview.  De vlogger, zo’n twee koppen groter dan Rot, stond op tien centimeter afstand met een camera op haar gezicht. Rot deed nog geen ministapje achteruit en zwaaide vrolijk richting zijn camera. De ploeg van RTV Noord Holland bleef wijs draaien, hoewel de filmende jongen riep dat de cameraman niet mocht filmen. De logica was ver te zoeken. Rot moest kappen met haar negatieve teksten over hun clubje. Ze wilden dat ze een positief beeld gaf over hun optreden in de wijk. Rot reageerde koeltjes dat ze dat negatieve beeld toch echt zelf schepte met dit soort gedrag.  Met middelvingers in de lucht scheurden ze weg, besluitend met  een herhaald: ‘Jij bent geen mens, jij bent karakterloos.’

Karakterloos. Ik heb in tijden geen politicus gezien, die zoveel karakter toont. Vandaag heeft ze aangifte gedaan van de bedreigingen. Terecht. Ik hoop van harte dat ze ook kan rekenen op de burgemeester Geke Faber, die tot dusver alleen nog maar heeft aangegeven ‘in gesprek te willen blijven’ Natuurlijk, altijd in gesprek blijven, maar ik hoop dat ze de veiligheid van Juliëtte Rot zal waarborgen. Want of de problemen in die buurt nou meevallen of niet, dat doet er hier niet toe. Deze jongens intimideren openlijk, voor draaiende camera’s, een politicus die niets anders doet dan haar werk. Ondertussen kijken duizenden naar de mateloos populaire vlogs waarin zij vogelvrij wordt verklaard. En wij kijken ernaar en winden ons op. Maar zij woont daar, fietst daar, loopt daar terwijl de jongens riepen dat ze ook wisten waar haar kinderen op school zitten.