De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: er staat een vrouw op een dollarbiljet! Een vrouw! Daar heeft Amerika bijna even lang op moeten wachten als Queen Elizabeth oud is.

In 2020 sta je voor schut als je bij de Starbucks Andrew Jackson uit je portemonnee trekt. Het zure gezicht van de zevende president van de Verenigde Stagen steekt op het briefje van 20 dollar (in alle opzichten) wat bleekjes af bij zijn spiksplinternieuwe equivalent. Voor het eerst in honderd jaar staat er weer een vrouw op een biljet.

Het was even slikken voor de Amerikanen. Vorig jaar in juni stelde de huidige minster van Financiën, Jack Lew, voorzichtig voor het portret op het briefje van 10 te vervangen. Nee, dat kon zomaar niet! De Amerikanen waren te veel gewend aan de grijze krullen van Alexander Hamilton, de allereerste Amerikaanse minister van Financiën. Door het nieuwe gezicht zou je zomaar verward kunnen raken. Daar sta je dan, bij de bar, wanhopig opzoek naar die oude Alexander. Het cijfer, een één en een nul, pal naast zijn hoofd, ontgaat je spontaan.

Dan een ander. Andrew Jackson, nu nog met zijn hoofd op het briefje van 20. Zo’n nietszeggend portret, daar vált niet eens aan te wennen. (Bovendien was hij verantwoordelijk voor de dood van duizenden indianen.) Een poll wees uit dat het Harriet Tubman moest worden. Eleanor Roosevelt, Wilma Mankiller en Rosa Parks zaten haar op de hielen. (Eleanor moet het gaan doen met de troostprijs: de achterkant van het vijfje. Die mag ze delen met Martin Luther King.)

Gisteren heeft Lew aangekondigd dat het nieuwe briefje pas in 2020 wordt geïntroduceerd. Kan het volk alvast even wennen aan het idee. (Noot: bij ons in de polder storten we ons kirrend op de nieuwe, knisperende biljetten. ‘Een nieuw vijfje! Een nieuw tientje!’ Alsof ze vers in waarde stijgen.)

Maar, hé! In 2020 ligt Harriet Tubman (1823-1913) in de kassa! Zij hielp honderden slaven uit de zuidelijke staten ontsnappen via de Underground Railroad: een netwerk van smokkelroutes dat ze naar het noorden van Amerika en naar Canada bracht, waar slavernij al was afgeschaft. Dertien keer keerde Tubman terug, met gevaar voor eigen leven.

Vandaag is koningin Elizabeth jarig. Ze wordt negentig en zit nog altijd op de troon. Onverwoestbaar, smetteloos. Ze viert het met een viertal postzegels, met daarop haar eigen in gips gegoten glimlach, de verongelijkte grijns van prins Charles, de tandpasta-smile van prins William, en de drie tanden van prins George. Was Charles maar een meisje geweest, zie je haar denken. Knarsetandend in de schaduw van haar zuurstokroze hoed. Hadden Charles en Diana nou maar een meisje gekregen. Was George maar een kleine, Britse powervrouw.

Even gaat ze verzitten. ‘Alles naar wens, majesteit?’, vraagt de fotograaf. ‘Yes, my dear’, zegt Liz. Het is goed met je, denkt ze. ‘Zolang er geen vrouw is om mij op te volgen, ga ik mooi nog niet dood.’