D&T update

Britta Bolt

Heldhaftig, Nederlands (2012)

Arbeiderspers, € 18,95

***

Pieter Posthumus werkt bij het Team Uit­vaar­ten in Amsterdam en regelt begrafenissen voor overledenen zonder nabestaanden. In deze debuut­thriller van Britta Bolt (schrijversnaam van de advocate Britta Böhler en de Zuid-Afrikaanse Rodney Bolt), krijgt hij te maken met een eenzame dichter die zelfmoord pleegt en een dode man in djellaba. Zoekend naar familie raakt hij verzeild in een groep jonge moslims, ‘De Amsterdamse Cel’ in het jargon van de Directie Rechtstaat van de AIVD, die toe is aan een succesje en daarbij de waarheid wel een beetje wil helpen. En hij moet nog afrekenen met een akkefietje uit zijn persoonlijk leven. Heldhaftig valt alleszins mee, het is geen typische ’thriller van een BN’er’ maar een subtiele misdaadroman met een subtiele hoofdpersoon, waarin de auteurs subtiel de problemen van vandaag blootleggen. Daarbij hebben ze een goed oog voor de samenleving waarin veiligheid zo hoog in het vaandel staat, dat daarvoor soms de grenzen van het toelaatbare worden overschreden. En Posthumus is een goede vondst, vanwege zijn functie, zijn persoonlijke interesse en zijn verantwoordelijkheid voor de overledenen. Subtiliteit kost soms vaart en spanning, maar sfeer en personages compenseren dat ruimschoots. (Jos van Cann)

Lee Child

Achtervolging, Amerikaans (A Wanted Man, 2012)

Luitingh, € 19,95

****

Twee deeltjes geleden, in Tegenspel ****, besloot Jack Reacher naar Nebraska te gaan. Dat verliep niet zo eenvoudig: nog maar net onderweg moest eerst een mysterie worden ontrafeld. Vervolgens zadelde Child de lezer op met een minder geslaagd avontuur uit Reachers verleden, De affaire **, zodat Jack pas nu zijn reis vervolgt. In Achtervolging loopt-ie bij de eerste de beste lift wéér tegen een avontuur aan. Zul je altijd zien. Er klopt iets niet met het gezelschap in de auto die voor hem stopt, vermoedt Reacher. Wegblokkades, bemoeienis van geheim agenten en een moord in een waterpompstation bevestigen hem in dit vermoeden. Als er dan ook nog een onschuldig slachtoffer valt, gaat Jack aan het onrecht een einde maken. Ouderwets goed verhaal, met fraaie sfeertekeningen van het troosteloze Amerikaanse Midwesten, gaat over in een wat al te spectaculair slot. Waarna Reacher zijn weg naar Nebraska eindelijk kan vervolgen. Al doet Child er beter aan zijn held uit te rusten met een vliegticket, want zo schiet het niet echt op. Komende winter komt de eerste Reacherfilm uit. De twee meter lange en honderdtwintig kilogram zware Reacher wordt daarin gespeeld door Tom Cruise. Een meter zeventig lang. Naar heel kleine acteurtjes voor de andere rollen wordt nog gezocht. (Frank Tempelman)

Karin Fossum

Ik kan in het donker zien, Noors (Jeg kan sei mørket, 2012)

Manteau, € 19,95

**

Karin Fossum kroop voor haar boeken geregeld in de hoofden van misdadigers. Doorgaans slaagt ze er goed in om het geleidelijk ontmaskeren van hun motieven te combineren met een dosis spanning, maar in dit boek is dat minder knap gelukt. Er huist een ‘boze, kleine satan’ in verteller Riktor, een man van veertig met een kleurloos voorkomen en een ernstige psychische aandoening. ’s Nachts hoort hij vrachtwagens met ronkende dieselmotoren naast zijn bed en overdag martelt hij hulpeloze bejaarden in het geriatrisch verpleegtehuis waar hij werkt. Door een reeks van gebeurtenissen verliest hij de grip op zijn toch al complexe leven.

Psychopaat Riktor zit vol tegenstrijdige emoties en is in potentie een interessant personage, maar zijn innerlijke onrust is onvoldoende uitgewerkt. En het is blijkbaar niet de bedoeling dat het verhaal leunt op spanning, want op de achterflap worden bijna alle (soms goed gevonden) plotwendingen uit de doeken gedaan. De ontknoping is te toevallig en daardoor flauw. Toch wordt het lezen nooit een worsteling, want Fossum schrijft als altijd prettig ingetogen over de duistere kant van de psyche. (Kim Bos)

Lisa Gardner

Korte metten, Amerikaans (Love You More, 2011)

The House of Books, € 18,95

***

Rechercheur D.D. Warren, Lisa Gardners vaste personage, is een politievrouw van stavast; ze leeft voor haar werk, staat haar mannetje tegenover de machocollega’s en is beste maatjes met haar werkpartner. Ingewikkeld, dat wel, want hij is haar ex, en D.D. is ook nog eens zwanger van haar nieuwe vriend. Haar leven wordt er niet makkelijker op als ze naar een huiselijkgeweldzaak wordt gestuurd. Alles wijst erop dat agente Tessa Leoni haar echtgenoot doelbewust heeft doodgeschoten. Zelf is ze er ook niet zonder kleerscheuren afgekomen. Leoni’s gezicht is bont en blauw, mogelijk is er zelfs hersenschade. Toch blijft die agente overal stoïcijns onder. En dat is vreemd, want waar is haar zesjarige dochter? Korte metten is een geslaagde thriller met een behoorlijke vaart en een gecompliceerde plot. Helaas slaagt Gardner er niet in om de clichés van de Amerikaanse politiethriller te vermijden en dat doet op sommige momenten afbreuk aan het verhaal. (Els Roes)

Corine Hartman

Stormvloed, Nederlands (2012)

Karakter, € 15,-

**

De nieuwste van Hartman speelt zich af in Chateau Neercanne, door de gemeente in bruikleen afgestaan aan een ouderwetse seventies-commune. Terwijl de Leider en zijn volgelingen in blijde afwachting zijn van het Einde der Tijden dat zich over drie dagen zal voltrekken, wordt een van de discipelen op wrede wijze vermoord en wordt zijn geliefde ontvoerd. Hoofdinspecteur Rudi Hollmann, woonachtig in het naburige dorp en vader van communelid Nadia, krijgt de leiding over het onderzoek. Zijn zoon Mathias, eveneens politieman, maakt deel uit van het team. Hollmann adviseert zijn vrouw Vonne ook maar tijdelijk haar intrek in het kasteel te nemen, dan kan zij een beetje op hun dochter en kleindochter letten. Zo is het gezinnetje Hollmann na vele jaren weer eens compleet. En als Hartman complete, ogenschijnlijk gelukkige gezinnetjes ten tonele voert, dan weten we het wel. Stront aan de knikker. Zo ook hier. Op de van haar bekende wijze laat ze vele gruwelen geschieden. Toch doet Stormvloed wat clichématig aan. De karakters blijven vlak en met de ontknoping maakt de schrijfster het wel erg dol. Voeg daar nog wat onwaarschijnlijkheden en onnauwkeurigheden aan toe en het lijkt of Stormvloed iets te snel geschreven is volgens een te beproefd recept. (Barbara van IJzeren)

David Hewson

De killing, Engels (The killing, 2012)

Boekerij, € 19,95

***

Alles doet vertrouwd aan. Dat meisje Nanna Birk Larsen dat dood gevonden wordt. De slimme Sarah Lund die de ego’s van haar mannelijke politiecollega’s te verduren heeft. Al die valse sporen. De fouten. De killing (rare titel in vertaling) is de roman die van de televisieserie is gemaakt. Alleen het einde is ietsje anders; hoe, dat verklap ik niet, dat zou te wreed zijn voor lezers die de serie gezien hebben en die ervaring in bijna 700 pagina’s willen herbeleven. De vraag blijft: waarom zou je dat doen? De grootste troef van de Deense televisieserie The Killing, die verdween bij de korter durende Amerikaanse remake met dezelfde titel, is de sfeer. De trage bewegingen, het opkomen van de denkrimpels bij die beer van een vader van Nanna; zo’n man die elk moment explosief kan worden: die sfeerbepaalde geladenheid heeft de roman niet en dan vertaalt de lange adem zich in geduldbeproevende breedvoerigheid. (Jeroen Vullings)

Thomas Kanger

Zing als een vogel, Zweeds (Sjung som en fågel, 2002)

The House of Books, € 18,95

***

In Våsterås wordt een politicus doodgeschoten op de dag dat hij met pensioen gaat. Hij was op het eerste gezicht een keurige sociaal-democraat. Als in Göteburg hetzelfde gebeurt met een rijke industrieel en als blijkt dat beide mannen met hetzelfde pistool zijn doodgeschoten, gaan nieuwbakken inspecteur Elena Wiik en haar oudere collega John Rosén graven in het verleden van de mannen. Voor ze het weten, zitten ze midden in de Koude Oorlog. Inmiddels zijn haar mannelijke collega’s er achter dat er met Elena niet te spotten valt. Ze heeft twee sterke wapens: haar eerst zo verguisde vrouwelijke intuïtie en een derde dan in karate. Niet zo verstandig dus dat ze in een restaurant een irritante medegast zijn vinger breekt. En ook niet zo verstandig om in het verleden van de sociaal-democraten te duiken, want dan komen er pijnlijke dingen boven tafel, die ook impact hebben op Elena’s privéleven. Voor geïnteresseerden in de recente Zweedse politieke geschiedenis is dit boek zeker interessant; de gemiddelde thrillerlezer leest een mooi opgebouwd, goed geschreven, maar wel erg voorspelbaar verhaal. Met De zondagsman heeft Kanger bewezen dat hij beter kan. (Annemieke Steures)

John Katzenbach

De professor, Amerikaans (What Comes Next, 2012)

Bruna, € 19,95

****

Een speurder die de dood krijgt aangezegd, moet een moord oplossen terwijl er een tijdbom in zijn lichaam tikt. Klinkt bekend, maar anders dan in de (film-)klassieker D.O.A. vecht Adrian Thomas in De professor vooral tegen zijn mentale afbraak. De gepensioneerde hoogleraar psychologie dreigt razendsnel te dementeren en moet waan en werkelijkheid uit elkaar zien te houden. Geesten uit zijn verleden staan levensecht bij hem in de kamer, hem aansporend om zich te focussen op de zoektocht naar het meisje Jennifer dat voor zijn ogen werd ontvoerd. Katzenbach wisselt het perspectief van Thomas af met de vrouwelijke rechercheur die ook op ‘zijn’ zaak zit en moeite heeft hem serieus te nemen. Nog overtuigender kruipt hij in de geest van de misdadigers. Hij beschrijft hoe een sadomasochistische internetversie van Big Brother de perverse makers en bekijkers in de greep houdt. ‘In zekere zin was het magisch: Jennifer was verdwenen. In haar plaats verscheen een bevroren beeld van Nummer 4, geboeid en met een kap op, in de cyberwereld.’ (Marijn van der Jagt)

Jonathan Kellerman

De mysterieuze vrouw, Amerikaans (Mystery, 2012)

Sijthoff, € 18,95

***

Sommige detectives zijn vooral karaktervol in hun onhebbelijkheden. De omvangrijke rechercheur Milo Sturgis uit de Alex Delaware-serie is behalve een gedreven moordoplosser een fanatiek verorberaar van veel en vet eten. Sturgis’ stouwgedrag wordt altijd met geamuseerde precisie beschreven door zijn speurdersvriend, psycholoog Alex Delaware, zelf een wat kleurloze figuur met een irritant harmonieus huwelijk. Het feit dat die twee nooit zelf in de problemen komen maakt Kellermans serie wat afstandelijk, maar hij is goed in het neerzetten van bijzon­dere personages. Dit boek zit er vol mee: de stervende hoerenmadam Gretchen Stengel, de rijke familie Suss met hun wonderlijke seksuele moraal, de academisch formulerende zusjes Agajanian die een datingsite runnen waar ‘Suikeroompjes’ en ‘Snoep­jes’ elkaar kunnen ontmoeten. Of de reusachtige huurbaas Erno Halderman.

Keelsnoe­rend spannend is dit nieuwe Alex Delaware-verhaal niet, maar de filmische ontmoetingen met al die kleurrijke figuren maken het aangenaam leesvoer. (Marijn van der Jagt)

Dennis Lehane

Nachtleven, Amerikaans (Live by Night, 2012)

Anthos, € 19,95

***

Dennis Lehane staat in de traditie van de Amerikaanse hardboiled thriller uit de jaren twintig en dertig – denk aan Dashiell Hammett en Raymond Chandler. Hij schrijft rauwe boeken met veel geweld en een dosis seks. Er is geen duidelijke grens tussen goed en kwaad. Cynisme is een deugd en een vroege dood de onvermijdelijke prijs voor een heftig leven. Nachtleven speelt zelfs in die tijd, de jaren van de drooglegging. Hoofdpersoon Joe Coughlin is een kleine maar ambitieuze crimineel die een clandestiene kroeg in Boston overvalt. De eigenaar blijkt een grote gangster en om de zaken nog gecompliceerder te maken, valt Coughlin ook nog op zijn minnares. De gevolgen laten zich raden, maar dit soort boeken moet het niet hebben van originaliteit. Het gaat veeleer om de stijl, het tempo en de stoere-mannen-humor: ‘De lichtstraal bereikte Basil Chigis een tel voor de kogel zijn achterhoofd binnendrong en midden in zijn gezicht een uitweg vond met medeneming van zijn neus.’ Lehane overtuigt vooral in de dialogen en weet zelfs nog oprecht gevoelige snaren te raken in de beschrijving van het liefdes- en gezinsleven van zijn personages. (Pieter Groet)

Donna Leon

Beestachtige zaken, Amerikaans (Beastly things, 2012)

Cargo, € 18,90

****

Donna Leon lijkt onverstoorbaar door te werken aan een indrukwekkende reeks thrillers met commissaris Guido Brunetti in de hoofdrol en de stad Venetië in een belangrijke bijrol. De teller staat nu op 21 en de 22ste is nu al aangekondigd voor komend jaar. De Amerikaanse auteur haalt meestal tenminste het viersterrenniveau. Haar geheim schuilt misschien in de prettige, haast huiselijke sfeer waarin haar redelijk overzichtelijke moordverhalen zich voltrekken. Brunetti doet een beetje aan de goede oude Maigret denken. De Italiaanse politieman is een bedachtzaam en gevoelig type. Een lijk is voor hem geen zaak, maar in de eerste plaats een mens. En Leon brengt ook in dit boek de mens in verband met een sociaal thema. Het slachtoffer blijkt een dierenarts die de hoogste prijs betaalt voor zijn weerzin tegen de vleesindustrie. Donna Leon heeft een warme, zorgvuldige toon. Het is bijna aandoenlijk te lezen hoe Brunetti de identiteit van het slachtoffer achterhaalt via de verkoopster van een schoenenwinkel. In het voorbijgaan wordt de liefde voor de stad (ook al zucht die onder de last van het toerisme) en zijn inwoners (ook al kunnen die elkaar aardig in bureaucratische worggrepen gevangen houden) gloedvol bezongen. (Pieter Groet)

Hemelse juwelen (The Jewels of Paradise, 2012)

Cargo, € 18,90

*

Een liefdesverklaring aan Venetië, Italiaanse wijn, koffie en barokmuziek. Prachtig, maar de thrillerverpakking van deze inzoete bonbon deugt niet. Tempo nul, dialogen houterig, karakters flinterdun, plot er met de haren bijgesleept. Gegooi met onnodige namen, vooral van zeventiende- en achttiende-eeuwse adellijken die mogelijk ook maar in de buurt waren van Leons fascinatie, de vergeten componist Agostino Steffani. Een citaat: ‘Caterina staarde in de ruimte. “Even zien of ik dit nog kan volgen,” zei ze hardop. “Die twee idioten schreven elkaar liefdesbrieven met operateksten, maar een maîtresse die was gedumpt door Köningsmarck – en die toevallig ook de maîtresse was geweest van de schoonvader van de huidige maîtresse van haar ex-minnaar – las die brieven en maakt de geheime verhouding van die twee bekend.” Ze weerstond de neiging opnieuw naar de spiegel te lopen om te zien of ze ezelsoren had gekregen.’ Waarom de schrijfster van de reeks aardige policiers over commissaris Guido Brunetti zich laat verleiden tot dit uitstapje door de mezzosopraan Cecilia Bartoli, die blijkbaar haar bij het boek gevoegde cd met Steffani’s verloren gewaande aria’s moet slijten, is een raadsel. (Arno Ruitenbeek)

Håkan Nesser

Een heel ander verhaal, Zweeds (En helt annan historia, 2007)

De Geus, € 17,50

***

Voor het tweede deel van de Gunnar Barbarotti-serie lagen de vijf sterren al klaar, maar nee dus. De man zonder hond ***** was zo briljant – hilarisch en onthutsend tegelijk – dat die hoge verwachtingen volkomen terecht leken. Een heel ander verhaal begint ook veelbelovend. Een groep Zweden, die elkaar ergens in Bretagne zijn tegengekomen, trekken een poosje samen op. Veel vreet- en zuippartijen en de nodige seksuele spanning, maar als ze gezelschap krijgen van een jong Frans meisje gebeurt er iets verschrikkelijks. Vijf jaar later wordt aan vijf van hen de rekening gepresenteerd. Als inspecteur Barbarotti (die van de geestige onderonsjes met God!) met zijn nieuwe lief gelukzalig op vakantie is op Gotland, krijgt hij het volgende briefje: ‘Ik ga Erik Bergman doden – ben benieuwd of je me kunt tegenhouden.’ Terug in Kymlinge blijken er nog meer van dat soort briefjes bij hem op de mat te liggen. En het zijn geen loze dreigementen. Het onderzoek duurt lang, héél lang, en pas op het allerlaatst (op pagina 560!) komt een tot dan toe volslagen obscure commissaris tot het verlossende inzicht. Waar je als lezer dan weer niet alles van snapt. Geen vijf sterren dus, maar wel drie, want Håkan Nesser kan gewoon geen slecht boek schrijven. (Annemieke Steures)

Jo Nesbø

De kakkerlak, Noors (Kakerlakkene, 1998)

Cargo, € 19,90

**

‘Je hebt te veel slechte krimi’s gezien, Jens.’ Dat zegt Harry Hole, speurder die helemaal naar het exotische Thailand wordt gestuurd om de moord op een Noorse ambassadeur op te lossen. Samen met een pittig collegaatje, die ook kan beschikken over een waanzinnig interessante achtergrond: ze is Thais-Amerikaans en weet van wanten. Maar die ogenschijnlijk simpele moordzaak blijkt een complot. Met hooggeplaatsten!

Jo Nesbø heeft zichzelf overtroffen: hij heeft in dit tweede boek over de zelfkantige diender Harry Hole een nog grotere clichéwereld geschapen dan we al van hem gewend waren. De vertelling heeft genoeg vaart, er is een verrassende ontknoping, maar we moeten wel heel veel oogjes sluiten voor malligheden. Zoals de vermoedelijk uit een gevoel van verplichting opgenomen seks. Alsmede de versleten tekening van de personages: die Harry is bijvoorbeeld een problematische drinkebroer die veel heeft meegemaakt in zijn gekerfde bestaan. Het verleden, dat weet wat. Dan nog die bezopen ‘lollige’ dialogen in situaties die om een koel hoofd vragen, niet om leut. Na zijn opmerking over slechte krimi’s tegen de fokking smeerlap Jens zegt Harry: ‘Alleen in slechte krimi’s hebben pistolen zes kogels, Jens. Dat is een Ruger SP-101. Vijf.’ Daarna wordt het bloederig mano a mano. Echte mannen, weet je. (Jeroen Vullings)

Kristina Ohlsson

Engelbewaarders, Zweeds (Änglavakter, 2011)

The House of Books, € 18,95

****

Opnieuw een viersterrenthriller van deze schrijfster, die als politiek analist werkt voor het Zweedse ministerie van BuZa en de geheime dienst. Het verhaal begint met de vondst van het incomplete lijk van een al twee jaar vermiste jonge vrouw en voert naar een merkwaardig genootschap van filmliefhebbers: de Engelbewaarders. Al snel hebben de verwikkelingen een diepe weerslag op het onderzoeksteam van Alex Recht, met name op diens medewerkers Frederika en Peder. Hun betrokkenheid bij de zaak wordt zo persoonlijk dat er een intern onderzoek nodig is. Tot het onthutsende einde toe weet Ohlsson de verwarring in stand te houden, waarna blijkt dat ze alle verhaaldraden toch strak in de hand heeft. Klasse. (Ed van Eeden)

Håkan Östlundh

De indringer, Zweeds (Inkräkteren, 2011)

De Rode Kamer, € 19,50

*

Zweden is mooi, maar als je twee uur op een lege weg omzoomd door berkenbossen hebt gereden, kun je er opeens helemaal mee klaar zijn en verlangen naar, ik noem maar wat, een sloppenwijk in Nairobi. Dat grote niets, de natuur keurig in gelid, kan in theorie een mooi decor voor een thriller zijn. Er is ook niets mis met het uitgangspunt van Håkan Östlundh: een gezin op een Zweeds eiland wordt plotseling bedreigd, het dochtertje wordt ontvoerd en dat is slechts de voorbode van grotere verschrikkingen. Het is misschien niet bijster origineel, maar het biedt een routinier als Östlundh (dit is zijn zesde boek in Nederlandse vertaling) alle mogelijkheden om er iets zenuwslopends van te maken.

Maar helaas, het is zo saai als een Zweeds bos kan zijn. De karakters zijn wandelende clichés, de taal is houterig, er is geen tempo en de ontknoping biedt slechts de opluchting dat er aan dit berkenbos toch een einde is gekomen. Opmerkelijk is het aantal overbodige passages. Zo moet een hoofdpersoon reliëf krijgen door haar werk: ze blogt over eten. Het heeft geen betekenis voor het verhaal en leidt slechts tot zinnetjes als: ‘Malin uploadde een recept van pommes frites met truffelmayonaise dat ze van een Amerikaans restaurantforum had gepikt…’ (Pieter Groet)

David Peace

1980, Engels (1980, 2001)

Cargo, € 24,90

****

In 1980, het derde deel van David Peaces ‘Red Riding Quartet’, staat de teller van de Yorkshire Ripper inmiddels op dertien slachtoffers, terwijl het politieonderzoek vaster zit dan ooit. Het is aan de weinig populaire Peter Hunter en zijn team om daar verandering in te brengen. Hunters aanstelling maakt direct het nodige los: natuurlijk trekt hij de zaak vlot, maar zijn komst ontketent ook de nodige tegenkrachten, die sterker worden naarmate zijn onderzoek vordert. Het duurt niet lang of Hunter heeft veel meer aan zijn hoofd dan alleen de jacht op een zieke moordenaar. Peace schakelt voortreffelijk tussen alle ontwikkelingen. Des te knapper gezien het feit dat hij zowel de subplot van 1980 als de overkoepelende verhaallijn van zijn thrillerkwartet, waarvan het laatste deel volgend jaar zal verschijnen, in de gaten moet houden. Toch is dit boek zeer goed buiten de reeks te lezen, al is het maar vanwege het vakmanschap van de auteur. Peace heeft in zijn boek de tijd aan een touwtje. Hij legt er ongenadig de pees op, en zet in cruciale scènes nog een tandje bij door zich te bedienen van een staccato stijl die iets wegheeft van James Ellroy. Tegelijk herhaalt hij geregeld complete alinea’s, en dat meermalen, als hij zijn hoofdpersoon bijvoorbeeld laat twijfelen. Dat maakt het lezen van 1980 tot een intense beleving. (Erik de Vries)

Alexander Söderberg

De vuurdoop, Zweeds (Den andalusiske vännen, 2012)

Cargo, € 19,90

****

De vuurdoop was een van de hits op de Frankfurter Buchmesse van 2011, uitgevers uit heel Europa streden om de rechten. En dat terwijl er nog maar 100 van de 492 pagina’s van het Zweeds naar het Engels waren vertaald én het deel I van een trilogie is.

In De vuurdoop wordt hoofdrolspeelster Sophie Brinkmann geïntroduceerd. Ze is verpleegster en weduwe en leeft een kabbelend leven. Tot ze vriendschap sluit met een drugsbaron en verzeild raakt in zijn complexe wereld. Zij braaf, hij genadeloos, zo lijkt het aanvankelijk. Maar debutant Alexander Söderberg goochelt kundig met goed en kwaad. Slechteriken snuffelen bewonderend aan pioenrozen en bakken kaneelbroodjes en klunzige politiemannen kunnen moordmachines zijn. Niemand is wie hij of zij lijkt. Hamvraag: wie is Brinkmann? Het gegoochel wordt maar één keer ongeloofwaardig; als een personage eerst nog gedrogeerd en mislukt in de goot ligt en niet veel later een groot mysterie ontrafelt en nuchter orde op zaken stelt.

Söderberg schrijft beeldend en dat is geen toeval want hij is in zijn thuisland ook succesvol als scenarioschrijver. De beroering die op de Buchmesse naar aanleiding van honderd pagina’s ontstond, is terecht; De vuurdoop boeit van het begin tot het einde. (Kim Bos)

John Verdon

Sluit je ogen, Amerikaans (Shut Your Eyes Tight, 2011)

Boekerij, € 19,95

****

‘Dus is er eigenlijk sprake van een onmogelijke situatie,’ verzucht Dave Gurney halverwege de 461 pagina’s van Sluit je ogen. De 49-jarige rechercheur van de NYPD had voor zijn pensionering het hoogste aantal opgeloste zaken en woont – net als de auteur – in de Catskill Mountains ten noorden van New York.

Ook deze keer raakt hij, net als in Verdons debuut, Ik weet wat je denkt ****, betrokken bij een vreemde moord. Op haar bruiloft met een gerenommeerde psychiater wordt de jonge bruid onthoofd aangetroffen in het huisje van de Mexicaanse tuinman. De vrouw was een leerlinge van de psychiater en Gurney ontdekt dat er nog meer meisjes van dat instituut en uit die klas zijn verdwenen, vanaf het moment dat de Mexicaanse tuinman daar in beeld komt. De conclusie ligt voor de hand, maar niet alles is wat het lijkt.

Verdon schrijft niet-Amerikaanse politieromans met een hoofdpersoon en verhaallijnen die eerder doen denken aan de boeken over Wallander en Beck dan aan de reguliere ‘cop’-thriller. De plot waaiert deze keer royaal uit, het einde bezorgt dan toch weer de vierde ster. (Jos van Cann)

Don Winslow

Savages, Amerikaans (Savages, 2010)

Luitingh, € 14,95

***

Hoe kun je van een oorlog tussen concurrerende drugsbendes toch een aardige thriller maken? Vraag het Don Winslow, want die verzint een stoot excentrieke figuren die maffe avonturen beleven. Winslow zit in de hoek van Elmore Leonard en James Lee Burke. Van die drie is hij de minste – humor nét niet inktzwart, dialogen minder scherp, sommige karakters missen overtuiging. Maar zijn staccato schrijfstijl en terzijdes over bijvoorbeeld het Amerikaanse politieke poppenspel vergoeden veel.

De vele typografische grappen tillen Savages echter boven het gemiddelde uit. Twee boezemvrienden, de fluweelzachte Ben en de bikkelharde Chon, verdienen goud met topmarihuana. Ze leven er goed van met geil vriendinnetje O. Tot het Mexicaanse Baja-kartel O. ontvoert en het duo dwingt voor een grijpstuiver stuff te leveren. Het komt tot een guerrilla, waarin blijkt dat de barbaren uit de titel aan beide kanten van de grens wonen. Oliver Stone verfilmde onlangs Savages, met onder anderen John Travolta. (Arno Ruitenbeek)

De sterren

***** = briljant

**** = zeer goed

*** = goed

** = redelijk

* = matig

Geen sterren = slecht