Door te getuigen tegen zijn medeverdachten komt Fred Ros wellicht al binnen enkele jaren vrij. Hij kiest er voor te praten in plaats van te zitten. Wie is deze veroordeelde ‘moordmakelaar’ uit het grote liquidatieproces?
Op de foto: Fred Ros. 'Hij wil in de krant geen balkje over z’n ogen, want dat zou slechts criminaliseren.'
Op de foto: Fred Ros. ‘Hij wil in de krant geen balkje over z’n ogen, want dat zou slechts criminaliseren.’

Een boom van een kerel. En aantrekkelijk kennelijk, althans volgens vrouwelijke getuigen die hem in verhoren een ‘lieve jongen’ noemen. Atletisch in elk geval. In zijn jonge jaren was Fred Ros (1968) de belofte van de Hilversumse voetbalclub Olympia. En ook later, tijdens zijn criminele carrière, ging hij er prat op een sportman te zijn. Toen hij net vastzat in het langlopende liquidatieproces trainde Ros zich suf in zijn cel, viel zeven kilo af en was ‘zo strak als een snaar’. (Lees hier meer over de getuigenis van Fred Ros)

In zijn verklaringen schetste collega-kroongetuige Peter la Serpe een ander, donkerder beeld van de Hilversumse autohandelaar. Hij zette Ros neer als moordenaar en ‘makelaar in liquidaties’. Fred was volgens hem direct betrokken bij de moord op Heineken-ontvoerder Cor van Hout (2003) en had opdracht gegeven voor de liquidatie van Thomas van der Bijl. Voor die moord werden eerder twee hitmen veroordeeld die beiden hebben toegegeven dat de opdracht van Ros kwam. Voor die laatste liquidatie werd hij daarom in 2013 veroordeeld tot dertig jaar gevangenisstraf. Volgens La Serpe was dat niet het enige misdrijf op conto van de krachtpatser. Onder andere zou Ros aan La Serpe hebben gevraagd om een huurmoordenaar te regelen voor een aanslag op de crimineel George van Dijk.

‘Dat ze mij hebben aangehouden, kan ik wel begrijpen. Ik vind alleen dat je een kind van elf [ zijn zoon] geen mitrailleur tegen het hoofd moet zetten’

Eerder in z’n onderwereldloopbaan had Ros onwaarschijnlijk veel geluk. In 1998 werd hij veroordeeld voor de moord op een Surinamer die hij had doodgeschoten bij een ripdeal in Zeewolde. Maar in hoger beroep kwam de veroordeelde al weer vrij. Zijn toenmalige advocaat Peter Plasman had achterhaald dat de officier van justitie zich niet aan de regels had gehouden. Het OM werd niet-ontvankelijk verklaard. In 2003 werd Ros opnieuw aangehouden. Nu voor het wapenarsenaal dat de politie vond in de Vinkeveense villa, een woning die de verdachte van haar Katja Schuurman huurde. Ook hiervoor werd hij vrijgesproken.

In 2006, toen La Serpe bij justitie te biecht ging over moord en doodslag in het milieu, was Ros net enkele maanden op vrije voeten. Lang genoot hij daar niet van. Hij was in de zomer van dat jaar met een knalgele Hummer naar een Spaanse camping gereden – vandaar z’n bijnaam. Daar werd hij op 3 augustus aangehouden door de Guardia Civil, die met veel vertoon binnenviel. ‘Ik stond net onder de douche,’ zei Ros in een van zijn eerste verhoren. ‘Ik had het schuim nog in mijn haar. Dat ze mij hebben aangehouden, kan ik wel begrijpen. Ik vind alleen dat je een kind van elf [ zijn zoon] geen mitrailleur tegen het hoofd moet zetten. Dat kan echt niet.’

Ros beweerde dat hij zichzelf wel zou hebben gemeld bij justitie. Tenminste, als hij had geweten dat ze hem zochten. Het klonk ongeloofwaardig. Het OM beschikte over volop belastende verklaringen. Niet alleen La Serpe zette Ros neer als go between tussen opdrachtgevers en huurmoordenaars. Dat deden ook de medeverdachten Alex de B., Dwight S. en Remy H. Alle drie wezen ze de Gooise ex-voetballer aan als de opdrachtgever voor de moord op kroegbaas Thomas van der Bijl.

‘Fred houdt niet van vieze handen, hij heeft altijd babydoekjes van Zwitsal bij zich’

In eerste instantie zei Ros helemaal niets in de verhoren. Wel klaagde hij in De Telegraaf over tunnelvisie bij zijn vervolgers. ‘Alles wordt erbij gesleept om mij veroordeeld te krijgen. [ …] Die zogenaamde aanslag op George van Dijk bijvoorbeeld. Ik heb met hem wel eens een akkefietje gehad, maar daar ga ik iemand echt niet voor vermoorden.’ Hij wil daarom in de krant geen balkje over z’n ogen, want dat zou slechts criminaliseren.

Z’n vrouwen ontkenden ook het bestaan van een dark side bij ‘hun’ Fred. Ze kenschetsten hem in verhoren als een ‘lieve man’ die zich slechts bezighield met de ‘im- en export van goederen’. ‘Vroeger zat hij in de stoffen,’ vertelde een van hen. Een ander zei te weten dat Ros een ‘zonnebrillenzaak’ wilde opzetten. ‘Hij is goed voor zijn kinderen,’ zei z’n vrouw bij de politie. ‘Het is een man die kan koken.’

Vlak voor z’n arrestatie handelde Fred in stoere terreinwagens, hoewel hij zich niet onder de motorkap waagde. ‘Fred houdt niet van vieze handen, hij heeft altijd babydoekjes van Zwitsal bij zich’, beweerde een vriendin. Het is ook een man met een kort lontje, wist een ander: ‘Fred is wel jaloers. Ik werd eens een keer ’s nachts gebeld door Regi Blinker (ex-voetballer, red.), dat is een vriend van me. Dat vond Fred niet leuk. Hij heeft Regi opgezocht en relaxed gevraagd of ie me niet meer wilde bellen omdat hij het niet zo leuk vond.’ Ros frequenteerde het Amsterdamse en Rotterdamse clubcircuit. In het uitgaansleven trof hij ook zijn medeverdachten: Ali A. en Dino Soerel. Dino’s vriendin was weer close met een van Freds vriendinnen.

‘Alles kun je me vragen over de Da Vinci Code’

Een spontane familieman. Een sportadept die veel tijd doorbracht in het krachthonk. Een trotse minnaar. Een liefhebber van het nachtleven. En een moordenaar. In het snelle criminele leven overspeelde Ros uiteindelijk z’n hand. In het liquidatieproces leek hij voor lange tijd achter de tralies te verdwijnen, na de veroordeling voor de moord op Thomas van der Bijl. Mede door toedoen van de verklaringen van Peter la Serpe, die hem en zijn moordmaatjes had aangegeven. In een afgeluisterd gesprek dat hij vanuit de gevangenis voerde met z’n moeder zei Ros onschuldig te zijn. ‘Die junk [ Peter la Serpe, red.], die vertelt een verhaal dat helemaal niet waar is. Maar die wou interessant doen.’ Ook beloofde hij een bestseller te zullen schrijven over de liquidatiezaak. Hij wist wel hoe dat moest want Ros had zich ‘suf gelezen’ in de maanden dat hij geen contact met de buitenwereld mocht hebben. ‘Alles kun je me vragen over de Da Vinci Code.’ Z’n moeder spoorde hem aan. ‘Een mooie leerschool over hoe je het zelf kan aanpakken’, zei ze. ‘Nu alleen nog de juiste titel verzinnen…’ Ze opperde dat als haar Fred straks zou vrijkomen, hij nog een heel hoge schadevergoeding kan vragen. Ros: ‘Ja, dat gebeurde tien jaar geleden in die moordzaak ook. Maar dat geld van justitie moet ik nog altijd krijgen.’ Hoe dan ook, het zag er gunstig uit, meende de gedetineerde. ‘Want deze zaak gaat kapot.’

Het liep anders. Zijn toenmalige advocaat Peter Plasman had er in 2009 al voor gewaarschuwd. ‘Als hij zwijgt wordt hij veroordeeld, en als hij praat moet hij de rest van zijn leven vrezen voor de gevolgen.’ Ros lijkt nu voor de laatste optie te kiezen. In ruil voor zijn getuigenverklaringen wordt zijn gevangenisstraf gehalveerd en krijgt hij ook vervroegde invrijheidstelling, waarbij hij als gedetineerde na tweederde van zijn straf naar buiten mag. Dat zou betekenen dat Fred Ros wellicht al over een jaar of twee de gevangenis kan verlaten. Mits de rechter uiteindelijk de deal met de nieuwe kroongetuige goedkeurt.