De mensendokter lost lezersproblemen op

Ja, dat denk ik ook. Sterker nog, het vellen van oordelen is in veel gevallen contraproductief en heeft tot doel dat men de illusie krijgt bevestigd te worden in iets waarover men onzeker is. Let wel, wat betreft het negatieve oordeel, alhoewel dat een pleonasme lijkt. Ook worden oordelen geveld bij wijze van sociaal glijmiddel. De dame in de winkel zegt: ‘Erg, hè, die hufters op de fiets.’ En u zegt: ‘Ja, vreselijk.’ Ook als uzelf, uw kinderen en uw man allemaal hufters op de fiets zijn. Dan wordt het oordeel nog geveld bij wijze van aanval of verdediging. Men voelt zich om een of andere reden geïntimideerd door een persoon en oordeelt over hem om het gevoel van minderwaardigheid te verminderen. U zegt bijvoorbeeld over een voetballer: ‘Ja, hij kan goed voetballen, maar ik heb ook gelezen dat hij zo’n kleine piemel heeft dat hij niet naakt durft te douchen.’ De grootte van een penis is immers ook een oordeel. Dus het opschorten van het oordeel is in veel gevallen goed, omdat het van grootmoedigheid getuigt en omdat het u in staat stelt een vrijere verhouding aan te gaan met uw medemens. Door niet te oordelen, of alleen dan wanneer het echt niet anders kan, laat u zien dat u autonoom bent.
Mochten mensen over u oordelen en u vindt dat oordeel onterecht, vraag dan altijd wat ze precies bedoelen. Leg anders het oordeel naast u neer, of neem van andermans oordeel wat u kunt gebruiken. Als ik met een tegeltjeswijsheid mag eindigen: neem van uw medemens wat u nodig heeft, op emotioneel niveau althans, maar geef af en toe ook wat, anders valt er weldra niets te nemen.

Waartoe leidt nihilisme? (Ik ben zelf geen nihilist, maar heb een paar volwassen kinderen die alleen maar omschreven kunnen worden als nihilisten) – Hans-Maarten, ergens in het noorden van het land

De vraag is wat u bedoelt met nihilisme. Ik ken een vrouw die vaak over fenomenologie spreekt en ik probeer al weken te begrijpen waar ze het precies over heeft als ze dat woord in de mond neemt. Het kan zijn dat voor haar fenomenologie een metafoor of misschien zelfs eufemisme is voor erotiek.
Terug naar uw nihilisme. Om te beginnen raad ik u het boek van Goudsblom aan over dit onderwerp. Ik herhaal nog maar eens dat nihilisme voortkomt uit waarheidsliefde. De nihilist is een man of vrouw die illusies en waanvoorstellingen die voor waar worden gehouden, offert op het altaar van de waarheid. Maar soms gaat hij te ver en slacht hij een illusie te veel. Hij vergeet dat het slachten van illusies zelf ook een illusie is, hij klampt zich vast aan zijn nihilisme en daardoor verraadt hij het nihilisme. Het nihilisme kan namelijk nooit een reddingsboei zijn.
Mijn antwoord op de nihilist die zijn grenzen niet kent, luidt: je hoeft niet in liefde te geloven, maar je kunt de sensatie van verliefdheid najagen.
Je hoeft niet in God te geloven, maar bidden is niet zinlozer dan het kijken naar voetbal.
Je hoeft niet in het nut van zelfkennis te geloven om de helende werking ervan, bijvoorbeeld bij het lezen van literatuur, te ervaren.
Je kunt ook denken: vandaag slacht ik even geen illusies. Dan kan de nihilist door de stad lopen, overal ziet hij illusies die hij heel heeft gelaten, en hij denkt: wat ben ik een goed mens.
Vervolgens kan de nihilist naar Second Love, de website voor overspeligen, gaan en hij schrijft: ‘Nihilist zoekt erotisch avontuur, kortstondige illusies van kwalitatief hoogstaande aard zijn welkom.’

Wat zouden de 3 of 5 fundamentele principes moeten zijn waarop een Europese staat kan zijn gebaseerd? – Familie Pols

Gelijke monniken, gelijke kappen.
Checks and balances (het Engels moet even voldoen).
De mens is verantwoordelijk voor zijn eigen geluk en ongeluk.
De natiestaat is een koets met vierkante wielen.
Liever weemoed dan het paradijs. n

Je hoeft niet in God te geloven, maar bidden is niet zinlozer dan voetbal kijken.

Ook vragen? [email protected]