Het gesprek van de dag volgens de redactie. Met vandaag: vooral het lichaam van Erdogan moet een symbool zijn voor de Turkse repressie.

Erdogan heeft de langste. Op De Telegraaf zijn het zijn armen, waarmee hij als een Bokito vanaf een eigen apenrots columniste Ebru Umar verplettert. En De Volkskrant kopt: ‘Langere tenen dan die van Erdogan zijn er niet.’

In de reacties op de ‘redelijk absurde’ (dixit: minister Jet Bussemaker) arrestatie van Umar, speelt het lichaam van de Turkse leider deze ochtend een belangrijke rol. Dat is het toonbeeld van hypermannelijkheid, analyseert De Volkskrant. Want om op je pik getrapt te zijn, moet die wellicht ook van enige lengte zijn. De arrestatie was Erdogans middelvinger, schrijft Telegraaf-columnist Rob Hoogland.

En tenslotte zijn huid, die volgens EU-president Donald Tusk wel iets dikker zou mogen zijn, zo zei hij zondag in reactie op Umars arrestatie. Dit was overigens minder dan 24 uur nadat hij Turkije ‘het beste voorbeeld voor de hele wereld voor de omgang met vluchtelingen’ had genoemd en op eerdere kritiek reageerde met: ‘Niemand zou Turkije de les moeten lezen.’

Die laatste zin werd in allerijl geschrapt uit het officiële verslag op de website van de Europese Commissie, zo merkte NRC op. Als het om lichaamsdelen van Europese politici gaat, dan is vooral lenigheid dezer dagen een handige vaardigheid. Eentje die Erdogan overigens nadrukkelijk niet bezit, getuige dit filmpje waarnaar De Volkskrant vanochtend verwijst.

https://www.youtube.com/watch?v=DbahxJuPPHw

En zo lang als zijn lichaamsdelen, zo kort zijn Erdogans lijntjes. NRC-columnist Jutta Chorus citeert vanochtend de Turkse journalist Mehmet Ülger, over de nauwe contacten van de Erdogan met de pers. ‘Elke ochtend brieft hij hoofdredacteuren en columnisten over het nieuws van de dag.’ Zihni Ozdil schrijft in dezelfde krant: ‘Relevant is de vraag waarom zo veel Turkse Nederlanders graag Erdogans lange arm omarmen.’

In een dictatoriale autocratie zijn het immers niet meer alleen de lichaamsdelen van de leider die gevoelig zijn. Was het maar zo. De heftige gekrenktheid van Turken binnen én buiten Turkije na beledigingen aan het adres van hun leider of land tonen vooral hoe effectief zo’n autocratie is, in het sluiten van de rijen. De verklikker van Umar is er het bewijs van.

Verder vandaag, bezoekt Barack Obama de Hannover Messe. Gisteren merkte zowel hij als gastvrouw Angela Merkel op dat het omstreden TTIP-verdrag er maar snel doorheen moet worden gedrukt, vóór een mogelijke nieuwe Amerikaanse president roet in het eten kan gooien. Nouja: de emoties moeten we serieus nemen, vond Obama, maar of dat wel een beetje met tempo kan gebeuren. Eerder dit weekend jaagde hij EU-kritische Britten al op de kast, door zich hartgrondig tegen een Brexit uit te spreken. Ook de lange arm van Obama wordt niet overal even gewaardeerd.