Bladwijzers / De beste bronnen bij het nieuws

De beste economen

Voxeu ziet er niet uit, bestaat uit een wirwar aan artikelen en letters en de navigatie stamt uit de prehistorische jaren van begin deze eeuw. Maar wat doet het ertoe? It’s the economy, stupid.

Voor wie wil meepraten over de crisis in de eurozone is Voxeu een onmisbare bron van informatie. Hier analyseren de beste economen ter wereld de stand van hun vakgebied, in compacte teksten van vijfhonderd tot vijftienhonderd woorden. Op Voxeu geen gratuite meninkjes, alleen op feiten gebaseerde duiding. Elke dag verschijnt een aantal stukken, en voor de doorbijters onder ons zijn die ook allemaal relevant. Zo nu en dan zijn ze wat droog, maar de doelstelling artikelen te publiceren ‘op een analytisch niveau dat hoger ligt dan de gemiddelde krantencolumn maar toegankelijker is dan een artikel uit een wetenschappelijk tijdschrift’ wordt met gemak gehaald.

Hollandse hoogvliegers

Me Judice is de Nederlandse dochter van Voxeu. De site wordt gerund door leden van de economiefaculteit van de Universiteit Tilburg. In de redactie zitten louter hoogvliegers uit het Nederlandse economencorps, zoals Rick van de Ploeg, Lans Bovenberg, Willem Buiter en Arjen van Witteloostuijn. Onze eigen – gevestigde en minder bekende – economen gaan hier met elkaar in discussie en geven hun visie op de actualiteit. Het gaat niet alleen over Europa, ook algemeen economische of typische Nederlandse zaken zoals het ‘wandelgangenakkoord’ worden op de economisch pijnbank gelegd. Geregeld verschijnen op Me Judice artikelen die een paar dagen later in het opiniekatern van de kranten zijn te lezen.

De site is inhoudelijk misschien iets minder dwingend dan grote broer Voxeu, maar net een tikkeltje toegankelijker – zeker ook wat betreft de vormgeving.

Toonaangevend

Het ligt misschien wat voor de hand, maar de Financial Times is op dit moment een essentiële bron. Ook online slaagt de zalmroze krant erin zijn papieren autoriteit te doen gelden. De Brusselse redactie van de Britse Financial Times neemt de bezoeker in korte, puntige blog posts bij de hand en wijst zo de weg in Brussels financiële jungle. Iedere econoom verslindt de columns van Chief Economics Commentator Martin Wolf, en ook de opinie van commentator Wolfgang Munchau is toonaangevend in de discussie over de toekomst van de EU. Voor die laatste twee moet u zich wel even registreren op de site. Dat is gratis, als niet meer dan acht artikelen per maand leest.

Mysterieus, maar goed

Zero Hedge is een aparte site, die bestaat uit een verzameling van analisten die hun licht laten schijnen op de economische ontwikkelingen. De site ademt een mysterieuze sfeer uit en presenteert zichzelf als een soort rebellenclub, getuige ook de vele verwijzingen naar David Finchers film Fight Club.

Opvallend is dat veel van de schrijvers onder pseudoniem (George Washington, Testeronepit, Tyler Durden) hun bijdragen leveren. De verklaring hiervoor is te lezen in het manifest: ‘anonymity is a shield from the tyranny of the majority. It thus exemplifies the purpose behind the bill of rights, and of the first amendment in particular: to protect unpopular individuals from retaliation – and their ideas from suppression – at the hand of an intolerant society.’

Dat klinkt tamelijk hoogdravend, puberaal bijna, maar in het economenwereldje wordt de site bloedserieus genomen. De artikelen zijn lekker en kundig geschreven en het kan bijna niet anders dan dat er topeconomen achter de pseudoniemen schuilgaan. De omloopsnelheid op de site is enorm, net als de hoeveelheid tweets van de Twitter-account (bijna 100.000 volgers) met het gespierde lichaam van Brad Pitt als avatar.

Eigen informatiedieet

Stel op Twitter uw eigen informatiedieet samen door de juiste personen te volgen. Dan zijn de hierboven genoemde tips eigenlijk overbodig. Verslaggevers van kranten houden u op de hoogte van de meest recente ontwikkelingen en economen linken naar de meest belangwekkende artikelen elders op het web. Op vn.nl staat een uitgebreide selectie Twitter-accounts. Hier noemen we er drie:

1. Ewald Engelen. Wie de account van deze hoogleraar Financiële Geografie volgt, vraagt zich af waar hij de tijd vandaan haalt zo veel te lezen en te tweeten. Engelen (3.500 volgers) is vooral een doorgeefluik van informatie: hij linkt dat het een lieve lust is, naar analyses en reportages van sites en blogs. Ook geeft hij veelvuldig commentaar op de politieke en economische actualiteit en gaat hij de confrontatie met collega’s niet uit de weg. In die Twitter fitties toont Engelen zich een echte keynesiaanse econoom en een fel tegenstander van het ‘bezuinigingsfetisjisme’ van Brussel en Den Haag.

2. Herman van Rompuy. Natuurlijk is Europa’s president Herman Van Rompuy (57.000 volgers) niet onafhankelijk en verwijst hij vooral naar zijn eigen speeches – die overigens zeer lezenswaardig zijn. Toch is het de moeite waard zijn tweets – in het Duits, Engels, Frans én Nederlands – te volgen. Zeker omdat hij zijn volgers zo nu en dan trakteert op mooie zinnetjes als: ‘The road ahead may seem steep, but just look how far we have travelled already.’

3. Martin Visser. Het Twitter-account van de Brusselcorrespondent van Het Financieele Dagblad (5.000 volgers) is voor de echte nieuwsjunk die realtime op de hoogte wil blijven van alles wat er in het Brusselse financiële epicentrum gebeurt. Visser neemt zijn rol van verslaggever vrij letterlijk en produceert een constante stroom van berichten.

Scherp en kundig.

vn.nl/crisisvolgen