<div class="lead">Weg met de papieren bonnenadministratie.</div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p>Bij honderdduizenden Nederlanders zitten ze altijd in hun portemonnee. In elk kantoorgebouw en bij elk bedrijf worden ze opgeplakt, opgeslagen en bewaard. Duizenden kasten, miljoenen ordners vol met verkreukelde, verkleurende stukjes papier.</p>
</p></div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p>Kassabonnen als bewijs voor dat broodje onderweg, dat vaktijdschrift of die volle tank diesel. We moeten ze bewaren om kosten te kunnen declareren bij de baas, of – als ondernemer – om de btw te kunnen aftrekken en de bedrijfskosten te verantwoorden. Het moet van de belastingwet. Voor alle informatie die van belang is voor de fiscus geldt een wettelijke bewaartermijn van zeven jaar. Bonnetjes moeten in principe ‘in originele vorm’ worden bewaard. En dat is toch eigenlijk gekkigheid? Het kost moeite. Het kost tijd. Het kost papier. Het kost opslagruimte. Wie bonnetjes netjes wil bewaren, moet ze sorteren, gladstrijken, op A4’tjes plakken en in een ordner stoppen. Alles in een schoenendoos gooien en de administratie uitbesteden kan ook, maar dan kost het iemand anders tijd. Een precieze schatting is lastig, maar Nederland besteedt jaarlijks honderdduizenden mensuren aan bonnetjes verwerken.</p>
<p>Dat is zonde. En het lijkt me overbodig. Er zijn oplossingen voorhanden. Een stel Amsterdamse studenten won twee jaar terug de Studentenondernemersprijs met SecuReceipt. Dit bedrijfje levert een app waarmee werknemers een foto maken van een bon, waarna de declaratie digitaal voor goedkeuring naar de baas gaat en vervolgens in de administratie wordt verwerkt. Het bonnetje mag weg.</p>
</p></div>
<div class="wpg-element streamer">
<blockquote>
<p>&#8216;Banken kunnen hun betalingsoverzichten verrijken met kassa-informatie&#8217;</p>
</blockquote>
</div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p>Dat is mooi. Maar het kan nog mooier. Waarom dat papieren tussenstapje? Betalen doen we toch vooral digitaal? Al die pin- en creditcardbetalingen belanden al automatisch in onze rekeningoverzichten, zowel aan de kant van de koper als bij de verkopende partij.</p>
<p>Zou voldoende moeten zijn. Maar dat is het niet. In de rekeningoverzichten van uw bank mist namelijk informatie die wel op de bonnetjes staat en <i>moet</i> staan. De fiscus wil kunnen zien <i>wat</i> er precies is gekocht (want die 76 euro bij Esso kan behalve aan benzine natuurlijk ook zijn uitgegeven aan nutsen, Playmobil en limonade). Verder is het voor het doorberekenen van de omzetbelasting nodig te vermelden hoeveel btw er is betaald.</p>
<p>Hier ligt een prachtkans voor de banken (die de klant centraal willen stellen) en de wetgever (die de lastendruk omlaag wil brengen). Banken kunnen hun betalingsoverzichten verrijken met de benodigde kassa-informatie. Voor werknemers moeten de bankiers dan ook regelen dat ze in hun digitale betalingsoverzicht hun privé-uitgaven kunnen scheiden van de zakelijke betalingen. Dan kun je als werknemer met een paar muisklikken je baas een pasklare declaratie mailen. Hoe ‘klant centraal’ is dat?</p>
<p>En de wetgever? Die moet dit toestaan. De belastingdienst stuurde me al een folder over ‘uw geautomatiseerde administratie en de fiscale bewaarplicht’, waaruit blijkt dat er – mits goed geregeld – digitaal al best veel mag. Dus als de banken nou de betalingsoverzichten aanvullen en – als extra dienst – garant gaan staan voor die fiscale bewaartermijn van zeven jaar, en de wetgever dit nou gewoon goedkeurt, dan zijn we binnenkort eindelijk van die bonnenbende af.</p>
</p></div>
