Tijd van leven

Met wie wil je meer tijd doorbrengen?

‘Het klinkt als een geweldig cliché, maar toen ik directeur van omroep Llink was en fulltime werkte, had ik constant het gevoel dat ik meer bij mijn gezin wilde zijn. Ik heb daarom twee jaar geleden mijn baan opgezegd om meer tijd met mijn kinderen door te kunnen brengen; die zijn nu twaalf, elf en negen jaar oud. Terwijl ik altijd riep dat ik er niet aan moest denken om vijf dagen thuis te zitten, is het de beste beslissing die ik had kunnen nemen. De eerste twee maanden na mijn ontslag heb ik helemaal niet gewerkt, toen ging ik echt truttig draadjesvlees maken, dat moet vijf uur op het vuur staan.’

Hoe deel je je tijd in?

‘Tot 2008, toen ik mijn baan opzegde, moest alles gepland. Werk, oppas, crèche, koken, voorlezen, alles in mijn leven zat in een tijdschema, en daar kan ik eigenlijk heel slecht tegen. Ik kan wel tegen hard werken of het heel druk hebben, maar er was geen balans meer, de belangrijke dingen thuis gingen altijd even snel tussendoor. Toen ik thuis zat, heeft het een half jaar geduurd voor ik ’s ochtends kon denken: wat lekker, ik hoef vandaag helemaal niets. Nu ben ik baas over mijn eigen tijd, ik werk thuis of heb af en toe opdrachten buitenshuis, dat kan ik zelf bepalen. Het is een dilemma, want ik vind ook dat er meer vrouwen aan de top moeten, maar als ik zelf al denk: ik wil dit niet, waarom zouden andere vrouwen dat dan wel doen? Daarom heb ik dit boek geschreven.’

Hoe vaak let je op de tijd?

‘Heel gek: het is me drie keer overkomen dat ik op de eerste dag van de vakantie mijn horloge kwijtraakte. En elke keer vond ik het heerlijk, gewoon eten als je honger hebt in plaats van op een bepaald tijdstip. Het was of het lot ermee speelde – hoewel ik het onbewust misschien toch ook expres deed, want steeds op het moment dat we de tent weer inpakten om naar huis te gaan, vond ik het horloge weer terug.’

Waar ben je over lange tijd?

‘Ik heb nooit gedacht: ik kan dit niet, leidinggeven. Op dit moment, in het spitsuur van mijn leven, wil ik zo’n zware fulltime baan niet, maar ik zeg niet dat ik dat nooit meer zal doen. Als ik straks tweeënveertig ben, zijn alle drie mijn kinderen het huis uit en kan ik nog vijfentwintig jaar werken zo veel ik wil. Dus wie weet.’