Het gesprek van de dag volgens de redactie. Met vandaag: er is weinig dat een land zo kan verbinden als hoogmoed die live voor de val komt.

Erger dan een gewone kater: een kater na een rotfeestje, waar je ook nog eens knallende ruzie hebt gekregen en je tijdens de fietstocht naar huis in de struiken bent beland. Zo ongeveer moet het deze maandagochtend in Amsterdam voelen. Wie een beetje zijn best had gedaan was gisteren al ruim voor het beslissende fluitsignaal klonk in de wedstrijd De Graafschap – Ajax dronken. En tja, dan is het vandaag extra zwaar wakker worden.

Zwaarder nog dan voor de supporters in Eindhoven, die het waarschijnlijk wel een stuk later hebben gemaakt. Vandaag mogen zij hun feestje bovendien gewoon doorzetten, als PSV vanmiddag gehuldigd wordt.

Het wreekt zich dat het Nederlands geen woord heeft voor het gevoel na een onverwachte winst. Tegenover teleurstelling kun je slechts blijdschap zetten, maar verrassende blijdschap is wel degelijk heel anders. Toch was het een andere emotie die de rest van Nederland gisteren en vandaag in zijn greep heeft: leedvermaak. Het verstilde Leidseplein. De vochtige ogen van Frank de Boer. De kapotgetrapte blikjes Heineken als stille getuigen. De plastic bekertjes die als enigen die achterbleven bij de kroeg. Wat werd er in menig woonkamer en kroeg of online gegrinnikt. Er is weinig dat een land zo kan verbinden als hoogmoed die live voor de val komt.

Twitter

Deze dienst is alleen beschikbaar wanneer alle cookies zijn geaccepteerd

Wijzig cookie voorkeur

Was het Mokumse arrogantie waardoor het gisteren misging? Misschien wel. Maar toch: een beetje dromen, een beetje verbeelding: is het gebrek daaraan niet juist waarover in Nederland altijd geklaagd wordt?

‘Het verschil tussen “lef” en “laf” is maar één letter,’ briest Leendert Bikker vanochtend in het AD. U kent hem waarschijnlijk niet, en dat zal vermoedelijk ook zo blijven. Maar een kater heeft Bikker wel, en woedend en teleurgesteld is hij ook. Zo ongelooflijk graag had hij de Wereldtentoonstelling in 2025 naar Rotterdam gehaald. Maar met één A4-tje van minister Henk Kamp werd zijn droom gisteren naar de prullenbak gedirigeerd. Te groot en te risicovol. ‘Nog even en we zijn een openluchtmuseum met als kerntaak het organiseren van festivals,’ foetert Bikker in de Volkskrant. Liever wil Kamp een wat bescheidener project aanpakken. Bikker is niet overtuigd. ‘Het WK Korfbal misschien?’

Toch is dat helemaal niet zo’n heel slecht idee, want op dat WK hebben we de gouden plak sinds 1978 pas één keer uit handen gegeven.  Als dat geen verbindende sport is: daar kan geen leedvermaak tegenop. De volgende editie is in Zuid-Afrika, en dat is toch niet het minste land om het stokje van over te nemen.

Op één punt waren we als land gisteren wel een gezamenlijke winnaar: met onze temperatuur. Tegen de 27,4 graden die in Zuid-Holland werden aangetikt kon geen Spanje of Portugal op. En dan zijn er nog altijd mensen die zeggen dat klimaatverandering alleen verliezers kent.  Lang zal die koppositie overigens niet duren, want komend weekend gaat de temperatuur alweer razendsnel kelderen. Waarschijnlijk tot rond de 10 graden, waardoor de positie van koudste land in Europa weer binnen handbereik komt. Het is in elk geval iets.