13 juli: Voor wie is de Europese wraak eigenlijk zoet?

Eenvoudig zou het niet worden. En dat het lang zou duren: daar hintten de regeringsleiders gisteren al naar. Maar zo lang?

Terwijl Europa alweer aan het ontbijt zit, gaat het overleg over Griekenland in Brussel nog steeds door. Negentien uur zijn de regeringsleiders inmiddels bezig en daarmee hebben ze een nieuw record te pakken.

Wat weten we over wat er besproken wordt? Zeker is in elk geval dat de eisen die aan Griekenland worden gesteld gigantisch zijn. Met als argument dat het vertrouwen weg is, lijken de Europese leiders de inzet nog wat verhoogd te hebben. Wat men nu van Griekenland vraagt gaat nog verder dan wat er vóór het referendum op tafel lag. En vooral ook de snelheid doet haast bizar aan: binnen minder dan 72 uur moeten alle nieuwe wetten door het Griekse parlement goedgekeurd en ingevoerd zijn.

Het zijn naar belasting- en pensioenhervormingen ook een reorganisatie van justitie, en een modernisering van het ambtelijk apparaat onder toezicht van de Europese Commissie. Ten slotte moeten staatsbedrijven verkocht worden door een onafhankelijk fonds, waarna de opbrengst direct naar de aflossing van de staatsschuld moet gaan. Politico zette de eisen gisteravond al op een rijtje.

Op dit moment wordt nog overlegd over de rol van het IMF en het precieze bedrag aan staatsbedrijven dat verkocht wordt. Het zijn slechts details, in een voorstel dat sowieso ver gaat. #ThisisaCoup ging gisteren op Twitter in verschillende Europese landen al lustig rond. En de metaforen in de kranten van vanochtend liegen er niet om: de rug tegen de muur, het mes op de keel, een overgave. Dit is de voorpagina van The Guardian:

Maar voor wie is zo’n wraak eigenlijk zoet? Duidelijk is dat de Duitse minister van financiën Schäuble, die zich naar verluidt haast agressief gedroeg, en onze eigen premier Rutte tot de hardliners behoren. De dagen voorafgaand aan de Eurotop leek echter juist het mildere Frankrijk de leiding te nemen. Maar getuige de nieuwe eisen blijken binnen de Eurogroep toch meer landen de harde lijn voor te staan.

Niettemin begint ook in Schäubles eigen land onrust te ontstaan over zijn opstelling. Binnen de sociaaldemocratische SPD, coalitiepartner van Schäuble’s CDU, begint men zich te roeren. Dit is valsspelen, twitterde een parlementslid over Schäuble flirt met een Grexit, om eraan toe te voegen dat het niet de steun van zijn partij heeft.

En dat is dan nog maar alleen Duitsland. In Griekenland zelf ging men al gisteravond te straat op om te demonstreren tegen de nieuwe eisen. Hoe het land een zo grote vernedering zowel kan accepteren als te boven kan komen is onduidelijk. Net zoals hoe de rest van Europa op dit voorstel gaat reageren.

Andere akkoorden

Twee andere akkoorden lijken vanochtend ondertussen binnen handbereik. Na meer dan tweeëneenhalf jaar onderhandelen lijkt een vredesovereenkomst tussen Colombia en de FARC dichtbij. Vanaf 20 juli moet een bestand ingaan waarbij zowel de regering als de rebellenbeweging beloven geen militaire acties meer uit te voeren.

Ook het jarenlang durende overleg over een atoomakkoord met Iran nadert zijn einde. Wellicht vandaag al, wordt de bereikte overeenstemming naar buiten gebracht. Minister Kerry van buitenlandse zaken is in elk geval al in Wenen, net als zijn collega-ministers van de betrokken landen. Je zou haast hopen dat de Amerikanen als mediator even doortreinen naar Brussel.