In zijn fraaie achterhuis aan de Keizersgracht, uitkijkend over winterse grachtentuinen, zegt Oek de Jong een beetje verlegen: ‘Nee, ik heb de toneelvoorstelling Hokwerda’s kind nog steeds niet gezien. Het stuk is anderhalf jaar geleden in première gegaan, heeft prachtige recensies gekregen, is onlangs zelfs in reprise genomen, maar ik wilde mijn eigen beelden niet laten verdringen door de voorstelling. Maar nu er weer een boek uit is en ik flink gevorderd ben met een nieuwe roman, verdwijnt Hokwerda’s kind achter de horizon. Ik denk dat ik van de week ga kijken.’
‘Tot mijn veertigste heb ik in een niet aflatende storm geleefd’
