Roman
Mag je een personage beoordelen zoals je dat doet met een mens van vlees en bloed? Kun je een auteur op het matje roepen voor het gedrag en de fantasieën van zijn personages? P.F. Thomése antwoordt op beide vragen zonder aarzelen: nee! Hij reageerde onlangs in NRC Handelsblad op een artikel van Stine Jensen, die met grote instemming Marja Pruis citeerde. Pruis had het over &#8216;de opmars van een nieuw soort seksistische machoschrijver die afrekent met het feminisme&#8217;. Hun personages zijn &#8216;vreemdgaande en pornografische genotzoekers op leeftijd&#8217;. Thomése ergerde zich aan het slordige denkwerk: &#8216;Een schrijver bestaat echt en een personage bestaat niet echt. De kloof die zich tussen beiden bevindt, wordt verbeelding genoemd.&#8217;
Maar hoe zit het met de relatie tussen personages en echte mensen? Hebben die ook niets met elkaar te maken? Wie &#8216;ja&#8217; antwoordt, stelt dat romans een eigen werkelijkheid ontwerpen die geen relevantie heeft voor de zogeheten &#8216;echte&#8217; werkelijkheid. Daar staat tegenover dat romans kunnen fungeren als boeiende tijdsdocumenten. Zo schrijft Tina Weemoed in Genade met enige ironie over de populariteit van kookprogramma&#8217;s. &#8216;Koken is het nieuwe seksen.&#8217;
Sommige romans slaan met de vuist op tafel en eisen dat ze ernstig worden genomen omdat ze bijvoorbeeld de grote existentiële thema&#8217;s behandelen. Er moet diep worden nagedacht over de keuzes van de personages. Andere romans &#8211; en Genade is er duidelijk zo eentje &#8211; willen de lezer vooral genot verschaffen. Schrijver en lezer spelen samen een spel. Of geven zich over aan een fantasie.
Het hoofdpersonage van Genade beantwoordt aan het type waarvan Stine Jensen gruwt: &#8216;altijd geil, altijd een bimbo stoeipoes en permanent seksueel beschikbaar.&#8217; Gusta Ferreyn van Vlissingen noemt zichzelf &#8216;door en door seksueel&#8217;. Ze heeft &#8216;een zuigende trechter, kloppend en snakkend om gevuld te worden&#8217;. Hoewel Gusta en haar man in de ogen van hun vrienden een droompaar vormen, moet er versterking aanrukken. Gelukkig is er Gusta&#8217;s schoonbroer, die haar met enige kordate hardhandigheid op diverse locaties neukt. &#8216;Hij duwde haar achterover, deed haar benen wijd en stootte zich naar binnen.&#8217; Gusta wordt een seksslavin en haar geilheid ontaardt in een doem. &#8216;Wat het ook was, het was groter dan zij.&#8217; Haar erotische avontuur voert haar naar een &#8216;herenboerderij&#8217;, waar mannen vrouwen kunnen &#8216;knevelen, afranselen, toekijken hoe ze door anderen werd bezeten&#8217;.
Zegt de roman dat alle vrouwen stiekem naar een flink plak slaag verlangen? Nee. Of misschien toch wel. Volgens de uitgever verklaarde Weemoed zelf: &#8216;Ik wilde een vrouwelijke ervaring op papier krijgen, iets wat iedere vrouw weet maar niet durft te zeggen: je hebt seks en seks, en die twee zijn niet met elkaar te vergelijken.&#8217; Mogen we de uitgever geloven? Of denkt die louter aan de verkoopcijfers?
Wat er zich op de herenboerderij afspeelt, wordt aan de verbeelding overgelaten. Weemoed heeft de lezer intussen ruim voldoende pittige passages geserveerd. Die zijn krachtig en soepel geschreven. Ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken dat Tina Weemoed een vrouw is. De auteursnaam zou best eens onderdeel van het spel kunnen zijn.
Tina Weemoed, Genade, Prometheus, 208 p., € 18,95

Kristien Hemmerechts

Door en door seksueel

Welkom in Nederland

De opvangcrisis escaleert

Verhaal van de Week

En nu?

Vechten tegen Assad

Extreemrechtse connecties

JA21

Soepschildpad

Hans Stegeman

Schooljuf

Nicolaas Veul

Plan Rutte mislukt

NAVO

Parijs was een voorbode

Protest

Leven onder de radar

In beeld

Himmler in New York

Voorbeschouwing

Verdwaald in de AI-psychose

Chatbots